Πρέπει να υπάρχει κάτι στον ανθρώπινο σχεδιασμό – η φύση των ανθρώπινων όντων που ελκύει ένα άτομο είτε στην ύπαρξη με την ικανότητα της τεράστιας συμπόνιας και ενσυναίσθησης, είτε σε ένα άτομο του οποίου η ψυχή είναι τόσο βαθιά ενσωματωμένη στην πνευματική παρακμή που το μόνο που έχει να αντλήσει για να προσπαθήσει να γεμίσει το κενό του να είναι «άψυχο» είναι να εκτελέσει ανείπωτη σκληρότητα και να διεξάγει προσπάθειες ακόμη και πράξεων γενοκτονίας. Αυτό δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα νέο φαινόμενο στο χαρακτήρα ορισμένων από τα είδη. Αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι πέφτουν σε αυτόν τον τρόπο ζωής, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση τα «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» που έχουν διαπράξει στους πιο ευάλωτους στην κοινωνία μας και στους πιο περιθωριοποιημένους. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν πίστη στην πίστη του Χριστιανισμού ή σε οποιαδήποτε θρησκευτική πίστη για αυτό το θέμα και μπορούν να αισθάνονται δικαιολογημένοι να βλάπτουν και να σκοτώνουν άλλα ανθρώπινα όντα.
Έχω κουραστεί να ασχολούμαι με αυτό που φαίνεται σαν ένα αιώνιο ελάττωμα στη φύση μας, ότι έχω φτάσει σε ένα μέρος όπου δεν έχω απαντήσεις για να εξουδετερώσω αυτές τις ειδεχθείς εκδικητικές πράξεις βίας που επιβάλλονται στους ανθρώπους τόσο στη χώρα μου όσο και στο εξωτερικό. Απλά δεν κάθεται καλά με την ψυχή μου! Κρατιέμαι από την πίστη μου! Κρατάω την πνευματική μου δύναμη που είναι η ασπίδα προστασίας μου από το να αποκαρδιωθώ εντελώς! Διατηρώ τη γνώση ότι εμείς, όσοι από εμάς έχουμε συμπονετική και δίκαιη ενσυναίσθηση, εξακολουθούμε να λέμε την αλήθεια μας και να υπερασπιζόμαστε εκείνους που δεν μπορούν να δώσουν αυτή τη μάχη για ελευθερία και αξιοπρέπεια μόνοι τους.
Δεν επρόκειτο να blog σήμερα! Επρόκειτο να πάρω μια μέρα άδεια για να ανακτήσω και να αναγεννήσω το πνεύμα μου! Αποφάσισα ότι ήθελα να πάω στο Home Depot για να αγοράσω μερικά λουλούδια, έτσι ώστε τουλάχιστον το σπίτι μου να ήταν το καταφύγιο της ειρήνης και της ομορφιάς μου. Μπήκα στο αυτοκίνητό μου και αρρώστησα στο στομάχι μου! Ξαφνικά, είδα ένα όραμα του ICE στο πάρκινγκ του Home Depot της γειτονιάς μου, να μαζεύει τους μετανάστες και να τους ρίχνει σε αυτοκίνητα και φορτηγά χωρίς διακριτικά. Βγήκα από το αυτοκίνητό μου και είχα ρίγη να τρέχουν πάνω-κάτω στο σώμα μου. Ένιωσα άρρωστος! Ένιωσα αβοήθητος! Ένιωσα θυμωμένος!! Μόλις έκλεισα την πόρτα, έλαβα μια ειδοποίηση ότι το ICE ήταν στο πάρκινγκ του καταστήματος στο οποίο πήγαινα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι το «Μεγάλο Πνεύμα» με είχε σταματήσει νεκρό στα ίχνη μου και με έστειλε πίσω στο σπίτι. Δεν υπάρχει περίπτωση στον κόσμο να είχα γίνει μάρτυρας αυτής της σκληρότητας και να μην είχα συλληφθεί επίσης. Γνωρίζω τον εαυτό μου και θα είχα απαντήσει σωματικά και λεκτικά.
Έτσι, είμαι τώρα κλεισμένος στο σπίτι. Πήγα στο ψυγείο και έβγαλα μια πιπερόριζα και κάθισα στον υπολογιστή μου. Δεν μπορώ να πάρω ρεπό!! Ενώ αυτή η παρωδία διαπράττεται σε αυτή τη χώρα, στην πολιτεία μου, στην πόλη μου και στην κοινότητά μου, πρέπει να κάνω BLOG γιατί αυτό μου δίνει ο Θεός την πνευματική νοημοσύνη και την πνευματική δύναμη να κάνω. Όπως λέει στη Βίβλο που ξέρω ότι δεν διαβάζεται ή ερμηνεύεται αληθινά – Γαλάτας 6:9 (NIV): «Ας μην κουραζόμαστε να κάνουμε το καλό, γιατί στον κατάλληλο καιρό θα θερίσουμε αν δεν εγκαταλείψουμε». Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ το “Speaking UP”, το Standing UP! Ή εμφανίζονται! Για δικαιοσύνη! Δεν μπορώ να κουραστώ! Δεν μπορώ να γίνω αδύναμος! Υπάρχει δουλειά που πρέπει να γίνει από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου. Δεν μπορούμε να κουραστούμε μέχρι να τελειώσει η δουλειά μας!
