Çocuklar insanlığa en büyük armağandır.
Çocuklarımız için gerçekten endişeliyim! Özellikle küçük çocukların maruz kalması gerektiğini düşündüğüm şeyler konusunda her zaman koruyucu oldum. Çocuklukları çok önemlidir ve ne yazık ki sınırlı bir süre için. Çocuklarımız için beklentilerimiz, bu beklentilerin yaşa uygun olduğundan emin olmak açısından gerçekçi bir şekilde zararlı olabilir. Bilişsel, fiziksel, duygusal veya ruhsal olarak yaşla uyumlu olmayan büyüme ve gelişmeleri için bir gündemi zorlama eğilimindeyiz. Çocuklarımızla nasıl ilişki kurduğumuza dair başka bir yaklaşıma ihtiyacımız var, sadece onlardan ne beklediğimiz değil, aynı zamanda onlar için ne beklediğimiz açısından.
Çocukların davranışlarında, beni sadece endişelendirmekle kalmayan, ancak bu davranışı ele almanın aciliyeti gibi hisseden bir fenomene tanık oluyorum. Kırk yıldan fazla bir süredir çocuklarla ve çocuklar adına savunucu ve eğitimci olarak çalıştım. Şu anda gördüğümden ve duyduğumdan daha önce hiç bu tür bir duygusal stres patlaması ve yardım çığlığı görmedim. Tanık olduğum ve ebeveynlerin ve öğretmenlerin uğraştığı şeyin, küresel düzeyde ortaya çıkan şeyin travmatik titreşimine içgüdüsel bir tepki olduğuna inanıyorum. Savaşlar, kıtlık, siyasi çekişmeler, ev yaşamının istikrarsızlığı ve genel olarak aileleri ve insanları desteklemek için mevcut kaynakların eksikliği, çocuklarımızın sinir sistemini etkiliyor. Hayatlarının her alanına çarpar ve onları güvensizlik ve endişe duygusuna sokar. Tedirginler, hüsrana uğramışlar ve sadece kızgınlar!
Bu, diğer düzlemden geçiş yapmak için kaydoldukları dünya değil. Bizden çok daha fazlasını hak ediyorlar. Sarılmayı ve güvende tutulmayı hak ediyorlar. Çocukluklarının korunmasını ve beslenmesini hak ediyorlar. Silahlı Ulusal Muhafız personeli ve federal ajanlar tarafından bir parkta tutulmalarına gerek yok. Bu tamamen kontrolden çıktı ve şehirlerimizde ve topluluklarımızda bu eylemlerin derhal geri çekilmesi gerekiyor. Çocuklar bu kuşatmayı hissediyor ve bunlar onların ruhundan silinmeyecek olaylar! Bu eylemler ve deneyimler, yaşamları üzerinde en olumsuz ve yaşam boyu sürecek bir etkiye sahip olacaktır. Tanık olduğum yaygın bir davranış var ve bu, bazen şiddetli ve tamamen kontrolsüz bir şekilde teselli edilebilir olan ağlama patlamalarının ve fiziksel öfke nöbeti tepkilerinin perdesi ve tonalitesidir. Kendilerini kendi başlarına yeniden merkezleme yetenekleri yok gibi görünüyor. Kendi başlarınaymış gibi hissediyorlar.
Daha iyisini yapmak zorundayız. Çocuklarımız dehşet karışımı içindeler ve duygusal enerjik alan gücümüzün titreşimi yaşam kalitelerini etkiliyor. Açıklamama izin ver. Çocukların birbirleriyle enerjik ve ruhsal olarak aktarılan duyusal bir bağlantısı vardır. Hala “Kaynak” – “Kaynak” olarak bağlı olan ve kendilerinden vizyon aldıkları, tasarlandıkları ve üretildikleri hissedebilen varlıklar olarak varlıklarını paylaşırlar. Bu, DNA’nın ötesine geçen bir bağlantıdır! Çocuklar aynı anda iki düzlemde var olma ayrıcalığına sahiptir. Yetişkinler olarak bizden farklı olarak, masumiyet aşamasında bir yaşam yaşarken, lekesizdirler ve 7/24 “Büyük Ruh” için kullanılabilirler. Manevi alemle bu bağlantıyı sürdürmek imkansız değildir, ancak yaşamları boyunca onlarla birlikte gelişmeye devam etmesi için bu konumda olduklarını tanımamızı ve beslememizi gerektirir.
Halk! Bu bir yardım çağrısıdır ve var olmak zorunda olduğumuz dünyada barış, nezaket ve istikrarı savunmaya yardımcı olmanın yanı sıra, çocuklarımıza ve onların küresel kaygı ve çekişmemizi nasıl işlediklerine özel bir özen göstermeliyiz.
Yardımcı olabilecek şeyler şunlardır:
- Gün boyunca sessiz zamanlar
- Onlarla sessiz aktiviteler için bire bir kez
- Ilık ev yapımı oyun hamuru ile oynamak veya ılık suda oynamak
- Gündüz ve gece yatmadan önce hafif sessiz müzik dinlemek
- Görüyor ve işliyor olabilecekleri şeyler hakkında konuşmalar
- Hikaye okuma zamanı veya kucaklaşma zamanı, özellikle de onları bir çeşit gözlemlerseniz! Fiziksel yakınlık önemlidir! Sakin ve güven verici sesler kullanmak da önemlidir.
- Çocuklara başa çıkma stratejilerini öğretmeye inanıyorum. Çocuklar için yoga ve meditasyon gibi şeyler yaşam boyu harika araçlardır.
Her şeyin olduğu gibi olmasına asla izin veremeyiz. çünkü insanlığımızı kaybetmek zorunda olduğumuz şeyi karşılayamaz.
