فصل 4
فرزندان بزرگترین هدیه به بشریت هستند.
امروز قصد دارم گزیده ای از فصل 4 کتابم را به اشتراک بگذارم – “در آغوش گرفتن هدیه والدین: چگونه با فرزندان خود رابطه ای عاشقانه ایجاد کنیم”.
در دسترس: آمازون و بارنز و نوبل و همچنین Xlibris.
این فقط طعم فصل است!
فصل چهارم
چرا من پدر و مادر شما هستم و دوست شما نیستم؟
من متوجه شدم
من می دانم که شما از من انتظار دارید که مسئولیت خود را جدی بگیرم و درک کنم که نمی توانم همزمان دوست و راهنمای روحی شما باشم.
سوال:
چرا نمی توانیم همزمان دوست و “راهنمای روحی” فرزندمان باشیم؟
من می دانم که شما احتمالا با توجه به تعریف خوب می گویید، من احساس می کنم که به عنوان یک پدر و مادر در این تعریف قرار می گیرم. بله، شاید بتوانیم در تعریف دوم قرار بگیریم، اما قطعا در تعریف اول قرار نمی گیریم. دوست کسی است که ممکن است در تمام زندگی شما با شما در ارتباط باشد یا نباشد ، اما به عنوان والدین هرگز آشنای فرزندانمان محسوب نخواهیم شد. دوستان هرگز مانند والدین در زندگی شما سرمایه گذاری نخواهند کرد. دوستان معمولا با شرایط عشق می ورزند و والدین به دلیل طبیعت ما باید بدون قید و شرط عشق بورزند. دوستان می توانند شما را ببرند یا ترک کنند. دوستان می توانند از یکدیگر پیشی بگیرند. دوستان می توانند به یکدیگر دروغ بگویند و به یکدیگر خیانت کنند. دوستان این انتخاب را دارند که در زمان های خوب و بد در کنار شما باشند. والدین هیچ یک از این گزینه ها را ندارند. برای ما به عنوان والدین ضروری است که هویتی روشن و ثابت برای رفاه فرزندانمان داشته باشیم. شما نمی توانید پیام های متفاوتی به کودکان بدهید.
بچه ها نیازی ندارند که ما با آنها برابر باشیم. آنها باید برای قدرت و خرد به شما نگاه کنند. بسیاری از والدین در دام عاطفی می افتند که می خواهند فرزندان خود را راضی کنند و دوست آنها باشند. آنها خود آنقدر به تأیید و عشق نیاز دارند که فکر می کنند فرزندشان می تواند این خلا را پر کند. این مسئولیت کودک نیست که جای خالی شما را پر کند. اگر تکه هایی از روح شما وجود دارد که احساس می کنید خالی و مرده است، به این دلیل است که سعی می کنید شرایط انسانی خود را با چیزهای دنیوی حل کنید نه با حس عمیق تر ارتباط معنوی و رابطه با “روح بزرگ”. لطفا زندگی را در دنیا به ارمغان نیاورید تا سعی کنید “خود” خود را کامل کنید. شما با هر چیزی که نیاز دارید به زمین می آیید، درست مانند فرزندانتان. شما فقط باید به دنبال حقیقت در مورد هدایای خود باشید و از این هدایا برای شکوه نیات “روح بزرگ” برای زندگی خود استفاده کنید و این حس تمامیت، آرامش و شادی را برای شما به ارمغان می آورد.
شما مسئولیت دارید که والدین فرزندان ما را الگوبرداری کنید. شما مسئولیت دارید که به آنها بگویید که ما دوست آنها نیستیم. شما راهنمایان روحی زمینی پدر و مادر آنها هستید. شما موظف هستید مسئولیت کامل دوران کودکی آنها را بپذیرید و به آنها بگویید که در زندگی آنها چه کاری باید برای آنها انجام دهید. شما مسئولیت دارید که هرگز به آنها قول کاری ندهید که نمی توانید یا نمی خواهید انجام دهید. حرف شما باید صادقانه و ثابت قدم باشد. آنها باید بدانند که به عنوان والدین آنها، گاهی اوقات شما به درخواست آنها بله می گویید و گاهی اوقات نه می گویید. باید به آنها بگویید که همیشه سعی می کنید هر آنچه را که نیاز دارند و مقداری از آنچه می خواهند به آنها بدهید. شما باید در دنیای واقعی به آنها بیاموزید که چیزی به نام ارضای فوری وجود ندارد. بگذارید آنها بدانند که تنها حق واقعی آنها این است که توسط شما دوست داشته شوند و از آنها مراقبت کنند. شما به عنوان والدین باید یک جبهه متحد و منسجم از ارزش ها و استانداردها برای خانه و فرزندان خود ایجاد کنید. نمی تواند وجود داشته باشد که “آنچه را که می گویم انجام دهید و نه آنطور که من انجام می دهم”. به یاد داشته باشید، شما مهمترین مدل آنها از یک بزرگسال مشارکتگر و کارآمد هستید.
