Annwyl “Ysbryd Mawr”,
Fi jyst eisiau diolch i chi am ddod i fy enaid! Fi jyst eisiau diolch i chi am fy nghadw lapio yn eich breichiau o gariad a gras. Fi jyst eisiau diolch i chi am roi popeth sydd ei angen arnaf a’r rhan fwyaf o’r hyn yr wyf ei eisiau, oherwydd eich bod yn gwybod efallai na fydd peth o’r hyn yr wyf ei eisiau er fy budd gorau ac rydych chi am i mi gael bywyd o harddwch a chyflawniad gyda phopeth a fydd yn cyfoethogi ansawdd fy mywyd. Hoffwn ddiolch i chi am ofalu mor dyner a chyda bwriad mor anhygoel, am les fy nheulu. Fi jyst eisiau diolch i chi am roi a chynnal ynof calon agored a graslon. Fi jyst eisiau diolch i chi am arllwys cymaint o awydd ynof i fod o wasanaeth i’n dynoliaeth ac yn yr anrheg hon, rydych chi wedi cawod i mi, gweddïaf y gallaf gyflawni fy “diben dwyfol” i fod yn un llais ac un golau sy’n effeithio ar bwy a beth rydych chi am i mi ddylanwadu.
Fi jyst eisiau i ddiolch i chi am ganiatáu i mi ddod o hyd fy ffordd yn y byd hwn hyd yn oed os wyf yn gwneud camgymeriadau, oherwydd eich bod wedi dysgu i mi fy mod yr hyn yr wyf yn meddwl am fod camgymeriadau yn wir yn wersi yr wyf wedi dewis i hyrwyddo fy mynegiant enaid. Fi jyst eisiau diolch i chi am yr heddwch, llawenydd, a’r ymdeimlad o dosturi yr ydych wedi cynysgaeddir mi, oherwydd heb yr elfennau hyn yn fy “mynegiant enaid”, ni fyddwn yn gallu cadw fy bwyll a llywio dyfroedd garw y bywyd cythryblus hwn y ddynoliaeth wedi ei grefftio. Fi jyst eisiau diolch i chi am yr holl fendithion sydd wedi cawod fy mywyd gyda nhw ac a gaf i fyw fy mywyd bob amser mewn diolchgarwch i chi, “Ysbryd Mawr”, am roi i mi “Amser fy Mywyd”!
Ashé “Yr Ysbryd Mawr”! Ashé!
