Kabanata 8
Ang mga bata ang pinakadakilang regalo sa sangkatauhan.
Ngayon ay ibabahagi ko ang Kabanata 8 ng aking libro- “Pagyakap sa Regalo ng Pagiging Magulang: Paano Lumikha ng isang Mapagmahal na Relasyon sa Iyong mga Anak”.
Magagamit: Amazon at Barnes at Noble
Tanong:
Ano ang dapat kong gawin upang matuklasan kung sino ang aking anak at paano ko masuportahan ang aking anak sa pagtuklas ng kanilang tadhana?
Nakikita natin sa ating anak ang isang bahagi ng ating sarili at sa parehong oras ay kinikilala natin na ang batang ito ay natatangi sa kanilang sariling pagkatao. Ito ay isang kamangha-manghang karanasan para sa isang tao kapag una nilang napagtanto na sila ay hiwalay sa kanilang mga magulang. Ang relasyon sa pagitan ng magulang at anak ay naiiba sa anumang iba pang relasyon. Dapat mong igalang at igalang ang iyong anak para sa kung sino sila, at hindi para sa kung sino ang inaakala mong sila. Hindi mo maaaring ipilit ang iyong pagkakakilanlan sa iyong mga anak. Maaari kang manalangin na ang ilang magagandang katangian ay sumasalamin sa kanilang pagkatao, ngunit hindi natin sila maaaring gawing isang tao na hindi sila. Kung susubukan nating manipulahin ang tunay na kakanyahan ng kung sino ang ipinapakita nila, hindi lamang ito mag-backfire sa atin, ngunit magdudulot ito sa iyo bilang isang magulang ng matinding sakit at pagkabigo. Wala kang pagpipilian kundi gumugol ng walang katapusang mga taon sa pakikipag-ugnay sa kanila at pagmamasid sa kanila. Ang “Dakilang Espiritu” ay tumatawag sa atin upang matuklasan ang misteryo ng kung sino ang ating anak at kung ano ang kanilang narating upang mag-ambag. Dapat mong ihanda ang iyong sarili para sa “paglalakbay ng pagtuklas” na ito mula sa sandaling gumagalaw ang bata sa loob mo at ikaw bilang magulang ay nagsisimulang makipag-usap sa kanila. May banal na disenyo at layunin sa kanilang buhay at dapat kang tumugon sa kanila nang may malaking pag-asa, katapatan, simbuyo ng damdamin, at kaguluhan.
Sa edukasyon sa maagang pagkabata, tinutukoy namin ang mga yugto ng pag-unlad sa mga tuntunin ng mga milestone. Gustung-gusto ko ang terminolohiya na ito dahil ako ay isang visual na tao, at gusto kong ilarawan ang pag-unlad ng aking anak sa mga tuntunin ng mga milestone. Nagbibigay ito ng magagandang larawan para sa akin. Maaari kong isipin ang marami sa mga milestone ni Nikki at isang ngiti gumagapang sa aking mukha. Naaalala ko pa kung ano ang naramdaman ko noong una ko siyang nakitang nakahiga sa kama. Naaalala ko ang ekspresyon ng kanyang mukha nang matuklasan niya na sadyang mag-ikot siya nang mag-isa. Naaalala ko kung ano ang pakiramdam ko nang matuklasan niya ang kanyang mga daliri sa paa, tumayo nang mag-isa, gumapang, maglakad, tumakbo, o natuklasan na maaari niyang kunin ang isang bagay na hawakan ito o hayaan itong mahulog nang sinasadya. Ang ekspresyon ng kanyang mukha ay nagsasabi sa akin ng maraming tungkol sa kanyang ugali at ang kanyang malakas na kalooban na pagkatao.
Naobserbahan ko ang kanyang kakayahan mula sa isang maagang edad na maging sosyal at tumutugon hindi lamang sa pamilya, kundi sa mga kaibigan at kakilala ng pamilya. Ang aking asawa ay isang associate pastor ng isang malaking simbahan at si Niki ay pumupunta mula sa isang tao sa simbahan patungo sa susunod at hindi kailanman tila hindi komportable o walang katiyakan. Ito ang kanyang likas na katangian kahit ngayon. Hindi lahat ng bata ay ganito. Napaka-espesyal ng pamangkin kong si Robin kung sino ang nag-aalaga sa kanya. Malinaw sa kanya na hindi siya komportable sa mga tao sa labas ng kanyang agarang pamilya. Pinili niya at pinili kung sino ang hahayaan niyang hawakan siya at kailangan mong magtrabaho nang husto at mahaba upang makapasok sa kanyang panloob na bilog ng pisikal na pakikipag-ugnayan. Si Robin ay kahit na bilang isang young adult ay napaka-maunawaan tungkol sa kung sino ang nakakasalamuha niya. Maaaring isipin ng ilang tao na mahiyain siya, ngunit talagang sinusuri niya ang mga ito. Ang mga personalidad ay nagsisimulang lumitaw habang nagsisimula silang umangkop sa kanilang kapaligiran. Kung mayroon kang oras at lakas, masidhi kong iminumungkahi na subukan mong i-journal ang mga milestone ng iyong anak at mga natatanging obserbasyon ng mga bagay na ginawa o sinabi nila. Napakagandang balikan at pagnilayan ang mga mahalagang account na ito.
Ang aming susunod na responsibilidad sa pagtuklas at pag-aalaga ng pag-unlad ng aming anak ay upang bigyan sila ng mga pagkakataon na galugarin ang kanilang mga regalo at talento. Naniniwala ako na isa sa mga unang bagay na dapat nating i-expose sa ating mga anak ay ang musika. Tumugtog ako ng musika at kumanta kay Niki sa panahon ng aking pagbubuntis at sa katunayan kahit na pagkatapos ng paghahatid sa kanya ay kinanta ko ang “aming espesyal na maliit na kanta” sa kanya upang tanggapin siya sa makalupang kaharian na ito. Madalas akong tumugtog ng iba’t ibang musika sa bahay at sa kotse.
Noong siya ay dalawang taong gulang, dumalo kami sa klase ng Mommy and Me Movement and Rhythms ng USC music department. Gustung-gusto niya ito at ito ay isang kahanga-hangang paraan upang magkaroon ng isang kalidad na karanasan sa aking anak. Dinala ko siya sa mga concert sa mga concert hall pati na rin sa mga concert sa parke. Si Niki ay napaka-talentado sa musika. Hindi ko kailanman hiniling na kumuha siya ng mga aralin sa musika o sayaw, ngunit naramdaman ko na responsibilidad kong ibigay ang mga karanasang ito para sa kanya upang mapag-aralan niya ang kanyang mga posibilidad. Ang isa pang pagkakalantad na sa palagay ko ay mahalaga para sa kanya ay ang pagbisita sa iba’t ibang uri ng museo. Ang unang 12 taon ng buhay ni Niki ay ginugol sa mga museo ng aquarium at mga museo ng sining.
Kailangang mag-eksperimento ang mga bata sa kanilang pisikal, nagbibigay-malay at artistikong kakayahan, upang magkaroon sila ng personal na karanasan kung saan makakagawa sila ng mga pagpipilian. Malinaw sa akin mula sa aking unang obserbasyon kay Niki, na siya ay isang napaka-pisikal na aktibo at maliksi na bata. Ipinatala ko siya sa David Rabb gym para sa mga bata noong siya ay mga 3 taong gulang. Ito ang isa sa pinakamagagandang desisyon ko. Si David ay may background sa parehong pag-unlad ng bata at pisikal na fitness. Ngayon lang ako nakakita ng programang katulad niya. Ang programang ito ang nagtakda ng entablado para sa karera ni Nicole bilang isang atleta. Sinubukan niya at lubos na nagawa sa lahat ng bagay mula sa tennis, paglangoy, surfing, snowboarding, skateboarding, golf, basketball, at soccer ang kanyang unang pag-ibig. Mayroon akong David Rabb at ang kanyang asawa upang pasalamatan para sa kanilang pangitain na ang mga bata ay nangangailangan ng isang forum upang hindi lamang mapaunlad ang kanilang mga pisikal na kasanayan, ngunit upang bumuo ng mahusay na pagpapahalaga sa sarili at mga kasanayan sa lipunan. Masidhi kong iminumungkahi na bilang isang magulang ay gagawin mo ang lahat ng pagsisikap na maghanap ng mga pagkakataon upang ilantad ang iyong mga anak sa mga karanasan na magtataguyod ng paglago at pag-unlad sa lahat ng aspeto ng kanilang buhay.
Ang aming mga anak ay nakalaan para sa “Kadakilaan” at kami ang mga katiwala ng pangangalaga sa kanilang paglalakbay hanggang sa handa silang ganap na mamahala sa timon ng kanilang sariling sasakyang-dagat. Hayaan ninyong ilarawan ko kung ano ang ibig kong sabihin sa “kadakilaan.” Ginagamit ko ang “kadakilaan” sa mga tuntunin ng mga bata dahil tumutukoy ito sa tadhana ng bata. Kung naniniwala ka na ang bawat isa sa atin ay ipinanganak upang maging isang espesyal na tao sa mundo at upang mag-ambag ng pinakamahusay na kung sino tayo, kung gayon dapat nating sagutin ang ating tadhana na tawag at magtrabaho patungo sa ating “kadakilaan”. Dapat maniwala ka sa kakayahan ng iyong mga anak. Dapat mong ipakita sa kanila na ikaw ay nasa kanilang sulok at na pinahahalagahan mo ang kanilang mga regalo at paglalakbay. Dapat talagang maniwala ka sa mga pangarap mo. Kapag bata pa sila dapat ikaw ang kanilang “dream catcher”. Pakikinig sa kanilang mga pag-uusap, pagsali sa kanila sa mga pag-uusap, at habang tumatanda sila at maisulat ang kanilang mga saloobin at damdamin, dapat mong hikayatin silang mag-journal.
Iminumungkahi ko na mahalagang i-save ang kanilang mga likhang-sining at kuwento na isinulat nila sa paaralan bilang dokumentasyon hindi lamang ng kanilang paglago at pag-unlad, kundi para sa pakiramdam ng kasiyahan na nakukuha nila kapag sa palagay nila ay pinahahalagahan natin ang kanilang sarili. Dapat nilang magkaroon ng kanilang pagpapahalaga sa sarili na buo upang mabuhay at umunlad sa pamamagitan ng mga karanasan na magkakaroon sila sa pagsasakatuparan ng kanilang mga pangarap at pagtupad sa kanilang kapalaran sa “kadakilaan”. Kailangan mong linisin ang landas para sa kanila sa kanilang mga taon ng pagbubuo upang matiyak na hindi sinisira ng ibang tao ang kanilang pagpapahalaga sa sarili. Tandaan na binibigyan mo ang mga tagapagbigay ng pangangalaga sa bata, mga direktor ng programa, guro, coach, at iba pang mga tao na nakikipag-ugnayan sa iyong anak, ng isang makapangyarihang posisyon. Siguraduhin na ang mga ito ay positibong impluwensya at hindi nila ginagawa o sinasabi ang mga bagay na makakasira sa tiwala sa sarili ng iyong anak.
Alalahanin mo noong bata ka pa at sasabihin mo sa mga tao kung ano ang magiging buhay mo paglaki mo. Isipin ang mga dramatikong aktibidad sa dula na iyong ginawa sa pagpapanggap na isang taong hinahangaan mo. Naniniwala ako na kapag tayo ay maliit pa, mayroon tayong intuwisyon tungkol sa kung sino tayo at kung ano ang gagawin natin bilang mga may sapat na gulang. Naniniwala ako na nakilala natin ang ating sarili at ang ating “gawain” sa lupa. Tila kapag ikaw ay nasa hustong gulang na may mga sandali na maaari mong balikan ang nakaraan at makita kung paano ang mga bagay na ginawa mo bilang isang bata ay nagkaroon ng impresyon sa kung ano ang ginagawa mo bilang isang may sapat na gulang. Ano sa palagay mo ang gagawin mo bilang isang matanda? Nagtatrabaho ka ba sa isang trabaho, o sinasagot mo ba ang iyong banal na tadhana at ginagawa mo ang iyong “gawain sa buhay”? Alam mo ba na may pagkakaiba sa pagitan ng pagkakaroon ng trabaho at paggawa ng iyong “gawain sa buhay”? Ang isang trabaho ay isang bagay na ginagawa mo at sa huli ay magretiro ka. Ang iyong “gawain sa buhay” ay isang bagay na tinawag kang gawin na sumasaklaw sa kung sino ka, kung ano ang iyong mga kaloob at kung ano ang iyong maiambag sa sansinukob. Hindi ito isang bagay na nagretiro ka; Ito ay isang bagay na nag-iiwan ng iyong bakas sa pagpapahusay ng sangkatauhan. Marami sa atin ang hindi hinihikayat na sundin ang ating mga pangarap at lumabas sa kahon ng “seguridad”. Ano ang naging reaksyon ng iyong mga magulang nang sabihin mo sa kanila na, “Paglaki ko, magiging astronaut ako?”
Naaalala ko nang malinaw na kahit bata pa ako ay tinitipon ko ang mga bata sa aming likod-bahay para magturo sa paaralan. Mayroon kaming isang malaking garahe ng 4 na kotse na ginawang playroom ng tatay ko para sa amin at araw-araw pagkatapos ng paaralan ay naglalaro ako ng paaralan. Sa panahon ng tag-init ay nakikibahagi ako sa aking mga kapitbahay at kaibigan sa paglikha ng isang produksyon ng teatro. Nagsasanay kami at nagsasanay hanggang sa naisip namin na perpekto kami. Pagkatapos ay itinalaga ang pamilya bilang madla, at magtatanghal kami. Noong bata pa ako, nagtuturo ako ng piano sa mga bata sa kapitbahayan. Tila ang buong buhay ko ay ang pag-aalaga sa mga bata, pagtataguyod ng mga bata, pagtuturo sa mga bata, o pagsasanay sa mga guro na magtuturo sa mga bata. Hindi ko talaga maisip na hindi ako gumagawa ng trabaho na hindi kinasasangkutan ng mga bata o kabataan sa ilang paraan. Bata pa lang ako ay alam ko na na may tadhana akong magtrabaho sa ngalan ng mga bata. Sa iba’t ibang mga punto sa aking propesyonal at personal na pag-unlad ay may mga sandali ng kaliwanagan na nagsiwalat sa akin ng kurso na kukunin ko. Sa pagkakaalam ko, nabigyan ako ng responsibilidad na pangalagaan ang kalidad ng buhay ng mga bata sa pandaigdigang antas.
| Kabanata 8 Pagninilay |
| Ehersisyo: Isipin ang iyong sariling pagkabata at subukan Upang muling likhain ang iyong pantasya ng: Sino ka ba kapag lumaki ka?Ano ang gagawin mo sa propesyonal?Ano kaya ang magiging hitsura ng kalidad ng iyong buhay? |
