Category: Children’s Bill Of Rights

‘Oku ou ‘ilo’i ‘i he ngaahi me’a kotoa ‘oku hoko ‘i he māmaní pea ‘i hotau ngaahi fonua fakafo’ituituí, ‘oku tau ‘ilo’i ‘oku mahu’inga ke kau mo poupou’i ‘etau kau faiakó mo e polokalama akó ‘oku nau fekumi mo ako ki aí.  Kuo pau ke tau ma’u ‘a e mahino ko ia ko e kakai ‘oku nau ako’i, tataki mo lehilehi’i ‘etau fanau ‘i ha kautaha piliki mo e sima, ‘oku ‘ikai ngata pe ‘i he’enau palani, ka ‘oku nau feinga foki ke fononga ‘i he’enau mo’ui fakatautaha mo e ngaahi faingata’a ‘o e mo’ui ‘oku nau fehangahangai faka’aho mo ia, ka ‘oku toe feinga foki ‘a e kau faiako mo e kau pule ke fakahoko e ngaahi fie ma’u ‘a ha founga motu’a ‘oku ‘ikai fakatefito ‘i he fanau.  ‘Oku ‘ikai toe kehe ‘a e mo’ui kiate kitautolu kotoa mo e kau faiako.  ‘Oku mālie ke fakatokanga’i mo fakahaa’i ‘oku hangē pē ‘a e fānaú ko e vā fetu’utaki mo e mātu’á, ‘oku ‘ilo’i ‘e he fānaú ‘a e taimi ‘oku ‘ikai fiefia ai ha faiakó pea faingata’a ke potupotutatau ‘enau ngaahi ongó koe’uhí ke ‘oua na’a ongo’i malu pe ta’etokanga ki ai ha tamasi’i. 

‘Oku ‘i ai ha vā fetu’utaki makehe ‘i he vaha’a ‘o ha fānau mo ‘enau faiakó. ‘Oku mahu’inga ke fokotu’u ‘a e ‘uluaki fehokotaki ‘i he ‘ofa, faka’apa’apa, manava’ofa, mateaki mo e tukupaa.  ‘Oku mo’oni ‘a e fānaú, ‘o lahi ange ia ‘i he me’a ‘oku tau ‘oange kiate kinautolú.  ‘Oku nau ‘ilo’i he ‘ikai ke tau fiefia 24/7 pea ‘oku nau ‘i he founga pe ‘anautolu mo tokanga ki he feitu’u ‘oku tau ‘i ai fakaeloto mo fakatu’asino.  ‘Oku nau sai’ia ‘i he taimi ‘oku lava ai ‘e he kau faiakó ‘o vahevahe ‘enau fiefiá mo ‘enau fiefia ‘i he me’a ‘oku hoko ‘i he ‘ātakai ‘o e akó mo e nāunau fakalēsoní.  ‘Oku mafola ‘a e fiefiá pea ‘ai ke nau ongo’i ‘oku feongoongoi ‘a kitautolu kau faiakó mo ‘enau ngaahi fie ma’ú pea ‘oku foaki ia ‘i he feitu’u mahu’inga taha hono uá mo e konga ‘o honau kuongá.

‘Oku ou talaange ma’u pē ki he’eku kau faiako he fānau akó ‘oku mahu’inga ke tokanga’i ‘enau mo’ui lelei faka’atamaí, fakatu’asinó, fakaelotó, mo fakalaumālié. ‘Oku mahu’inga ki he kau faiakó ke  nau “tokanga’i ‘a e ngaahi ‘aho ‘o e mo’ui fakafalala pē kiate kitá“, ‘i he taimi ‘oku nau ‘ilo’i ai ‘oku ‘ikai ke nau lava ‘o potupotutatau mo mo’ui lelei mo e fānau ‘oku nau tokanga’í.  Kuo pau ke akoako ‘e he matu’a ‘a e modality tatau ‘i he’enau tauhi fanau.  He ‘ikai lava ke ‘i ai ha taha ‘iate kitautolu ‘e lava ke ‘i he 24/7 ko ia kuo pau ke tau langa ha ngaahi taimi mo ha ngaahi founga ke tau “taimi ai”!  Ko ha taimi ‘oku tau to’o ai kitautolu mei he’etau founga angamaheni pea “hu ki loto” ‘o toe ma’u ‘etau melino mo e mapule’i.  ‘Oku ou faka’aonga’i ‘a e “taimi ‘i he” kae ‘ikai ko e founga “taimi” mo e fanau, koe’uhi he ‘oku ou ongo’i ko e taimi ‘oku ‘ikai ke potupotutatau ai, ‘oku nau kole ha taimi ke ‘oua na’a nau fehokotaki mo ha taha ‘oku “sio kiate kinautolu“! 

‘Oku fu’u mahu’inga mo lelei ke tau fekumi ki he kakaí, ngaahi me’a, mo e ngaahi a’usia ‘okú ne poupou’i mo poupou’i ‘a e “fiefia” ‘oku ‘i hotau laumālié.  ‘Oku fakatupu ‘etau “fiefia” ‘e kitautolu pea ‘oku tu’u ia ‘i hotau “Laumalie”!  ‘Oku tau fatongia ‘aki hono malu’i ‘etau “fiefia” mei ha taha, ha fa’ahinga me’a, pe tukunga ‘i he mo’ui ‘oku feinga ke “‘uha ‘i he’etau laka pe li ‘a e ngaahi ‘ata ‘i he’etau huelo ‘o e la’aa”!  ‘Oku tau ma’u kotoa ha ngaahi taimi te tau ongo’i mamahi mo mafasia ai, ka ko e ki ki he “fiefia”, ko hono faka’ata pe ‘a e ngaahi ongo ko ia ke fou atu ‘iate kitautolu pea ‘oua na’a tuku ‘a e ngaahi ongo ko ia ke nofo ‘i hotau “fakahaa’i ‘o e Laumalie.  ‘Oku tau taau kotoa pē ke “fiefia” pea lava ke fili kitautolu ke tokoni’i ‘a e fānaú, pe hoko ko ‘enau mātu’á, kuo pau ke tau tuku ke ‘omi ‘e he’etau “fiefiá” ‘a e māmá mo e ‘ofá ki he’enau mo’uí.

저는 전 세계와 각국의 모든 일에서 우리가 교사들과 그들이 탐색하고 배우고 있는 교육 시스템에 참여하고 지원하는 것이 중요하다는 것을 깨닫는 시점에 있다는 것을 알고 있습니다.  우리는 오프라인 교육 기관에서 우리 아이들을 가르치고, 지도하고, 양육하는 사람들이 그들의 디자인이 인간적일 뿐만 아니라 그들 자신의 개인적인 삶과 그들이 매일 직면하는 삶의 도전을 탐색하려고 노력하고 있다는 것을 이해해야 합니다.  인생은 우리 모두를 지치게 하고 교사도 다르지 않습니다.  아이와 부모의 관계처럼, 아이는 교사가 행복하지 않고 감정의 균형을 잡으려고 애쓸 때를 알고 있기 때문에 아이가 안전하지 않거나 보살핌을 받지 못한다고 느끼지 않는다는 것을 인식하고 인정하는 것은 흥미롭습니다. 

아이와 교사 사이에는 독특한 관계가 있습니다. 사랑, 존경, 연민, 헌신 및 헌신으로 초기 연결을 설정하는 것이 중요합니다.  아이들은 우리가 그들에게 인정하는 것보다 더 현실적이다.  그들은 우리가 24/7 행복하지 않을 것이라는 것을 알고 있으며, 그들만의 방식으로 직관적이고 세심한 방식으로 우리가 감정적으로나 육체적으로 어디에 있는지에 반응할 것입니다.  그들은 교사가 학습 환경과 커리큘럼에서 일어나는 일에 대한 기쁨과 흥분을 공유할 수 있을 때 그것을 좋아합니다.  그 기쁨은 전염성이 있으며, 우리는 교사로서 그들이 원하는 것과 필요한 것에 조율하고 있으며, 하루 중 두 번째로 중요한 장소와 부분에 투자하고 있다고 느끼게 합니다. 저는 항상 학생 선생님들에게 그들의 정신적, 육체적, 정서적, 영적 건강을 돌보는 것이 중요하다고 말합니다. 교사가 자신이 돌보는 아이들과 균형 잡히고 건강할 수 없다는 것을 알 때 “자기 돌보기의 날”을 갖는 것이 중요합니다.  부모는 양육 방식에서도 동일한 방식을 실천해야 합니다.  우리 중 누구도 24/7에 있을 수 없으므로 우리 자신에게 “시간“을 줄 수 있는 시간과 방법을 구성해야 합니다!  일상에서 벗어나 “내면으로” 들어가 평화와 평정을 되찾는 시간입니다.  나는  아이들에게  “타임 아웃” 방법이 아닌 “타임 인“을 사용하는데, 그들이 균형을 잃었을 때 “그들을 보는”  누군가와 단절되지 않고 연결될 시간을 요청하고 있다고 느끼기 때문입니다! 

우리 영혼의 표현 안에 있는 “기쁨”을 지지하고 지탱해 주는 사람, 사물, 경험을 찾는 것은 우리에게 매우 중요하고 건강한 일입니다  .  우리의 “기쁨“은 우리에 의해 창조되며 우리의 “영혼” 안에 보관되어 있습니다!  우리는  “우리의 퍼레이드에 비를 내리거나 우리의 햇빛에 그림자를 드리우려는”  삶의 어떤 사람, 어떤 것, 또는 상황으로부터  우리의 “기쁨”을 보호할 책임이 있습니다!  우리 모두는 고통을 느끼고 스트레스를 받을 때가 있지만, “기쁨으로 가득 차는” 열쇠는 그러한 감정이 우리를 통과하도록 허용하고 그 감정이 우리의 “영혼의 표현“에 머물게 하지 않는 것입니다.  우리 모두는 “기쁨“을 누릴 자격이 있으며, 어린이들을 섬기거나 그들의 부모가 되도록 선택되기 위해서는, 우리의 “기쁨“이 그들의 삶에 빛과 사랑을 가져다주게 해야 합니다.

私は、世界や個々の国で起こっているすべてのことの中で、教師や彼らがナビゲートし、学んでいる教育システムに関与し、支援することが重要であることに気づく段階に来ていることを知っています。 私たちは、実店舗の施設で子供たちを教え、指導し、育てている人々は、その設計が人間であるだけでなく、自分自身の個人的な生活や日常的に遭遇する人生の課題をナビゲートしようとしているだけでなく、教師や管理者もまた、子供中心ではない古風なシステムの期待をナビゲートしようとしていることを理解しなければなりません。 人生は私たち全員に身に着けており、教師も例外ではありません。 子供と親の関係と同じように、子供は教師が幸せでなく、子供が危険を感じたり、世話をされていないと感じたりしないように感情のバランスをとるのに苦労していることを子供たちが知っていることを認識し、認識することは興味深いことです。 

子供と先生の間にはユニークな関係があります。最初のつながりは、愛、尊敬、思いやり、献身、コミットメントで確立することが重要です。 子供たちは、私たちが彼らに評価するよりも現実的です。 彼らは、私たちが24時間年中無休で幸せになるつもりはないことを知っており、彼らは彼ら自身の方法で直感的で気配りのある方法で、私たちが感情的および物理的にどこにいるかに反応するつもりです。 彼らは、教師が学習環境やカリキュラムで何が起こっているかについての喜びと興奮を共有できることを愛しています。 その喜びは伝染し、私たち教師が彼らの欲求やニーズに同調し、彼らの一日の2番目に重要な場所と部分に投資していると彼らに感じさせます。私はいつも生徒の先生に、彼らの精神的、肉体的、感情的、精神的な健康をケアすることが重要であると言っています。教師が「ケア・フォー・セルフ・デイズ」を取ることは、自分たちが世話をしている子供たちとバランスを取り、健康でいられないことを知っているときに重要です。 親は、子育てにおいても同じ方法を実践する必要があります。 私たちの誰もが24/7にいることはできないので、自分自身に「タイムイン」を与えるための時間と方法を構築する必要があります! 私たちが日常から離れて「内側に潜り込み」、平和と落ち着きを取り戻す時です。 私は子供たちに対して「タイムアウト」の方法ではなく「タイムイン」の方法を使用しています、なぜなら、彼らがバランスを崩しているとき、彼らは「彼らを見る」誰かと切断されない時間を求めていると感じるからです!

私たちの魂の表現の中にある「喜び」を支え、支えてくれる人、物、経験を求めることは、私たちにとってとても重要で健康的です。 私たちの「喜び」は私たちによって創造され、私たちの「魂」に宿っています! 私たちは、「パレードに雨を降らせたり、日光に影を落としたり」しようとする人生の誰からも、何にも、または状況から、私たちの「喜び」を守る責任があります! 私たちは皆、痛みを感じたり、ストレスを感じたりする時がありますが、「喜びに満ち溢れた」状態になるための鍵は、それらの感情だけが私たちを通過するのを許し、それらの感情が私たちの「魂の表現」に住み着くのを許さないことです。 私たちは皆、「喜び」に値し、子供たちに仕えるために選ばれるために、または彼らの親になることができるように、私たちは「喜び」が彼らの生活に光と愛をもたらすようにしなければなりません。

So che con tutto ciò che sta accadendo nel mondo e nei nostri singoli paesi, siamo a un punto in cui ci rendiamo conto che essere coinvolti e sostenere i nostri insegnanti e il sistema educativo in cui stanno navigando e imparando è fondamentale.  Dobbiamo arrivare a capire che le persone che insegnano, guidano e nutrono i nostri figli in un’istituzione fisica, non sono solo umane nel loro design, ma stanno anche cercando di navigare nella loro vita personale e nelle sfide della vita che incontrano quotidianamente, ma gli insegnanti e gli amministratori stanno anche cercando di navigare tra le aspettative di un sistema arcaico che non è centrato sul bambino.  La vita logora tutti noi e gli insegnanti non sono diversi.  È interessante riconoscere e riconoscere che, proprio come il rapporto di un bambino con i genitori, i bambini sanno quando un insegnante non è felice e sta lottando per bilanciare le proprie emozioni in modo da non far sentire un bambino insicuro o non curato. 

C’è una relazione unica tra un bambino e il suo insegnante. È importante che la connessione iniziale sia stabilita con amore, rispetto, compassione, devozione e impegno.  I bambini sono realistici, più di quanto diamo loro credito.  Sanno che non saremo felici 24 ore su 24, 7 giorni su 7 e sono, a modo loro, intuitivi e attenti, risponderanno a dove siamo emotivamente e fisicamente.  Adorano quando gli insegnanti possono condividere la loro gioia ed eccitazione per ciò che sta accadendo nell’ambiente di apprendimento e nel curriculum.  La gioia è contagiosa e li fa sentire che noi, come insegnanti, siamo in sintonia con i loro desideri e bisogni e siamo coinvolti nel secondo luogo e parte più importante della loro giornata.

Dico sempre ai miei studenti insegnanti che è importante prendersi cura della loro salute mentale, fisica, emotiva e spirituale. È importante che gli insegnanti prendano “Cura per le Giornate di Sé“, quando sanno che non sono in grado di essere equilibrati e sani con i bambini che sono affidati alle loro cure.  I genitori devono praticare la stessa modalità nella loro genitorialità.  Nessuno di noi può essere attivo 24 ore su 24, 7 giorni su 7, quindi dobbiamo costruire tempi e modi per concederci un “Time In”!  Un momento in cui ci allontaniamo dalla nostra routine e “andiamo dentro” e riacquistiamo la nostra pace e compostezza.  Uso il metodo del “Time In” e non del “Time Out” con i bambini, perché sento che quando sono squilibrati, stanno chiedendo un tempo per essere connessi e non disconnessi con qualcuno che “li vede“! 

È così importante e salutare per noi cercare le persone, le cose e le esperienze che sostengono e sostengono la “Gioia” che si trova nell’espressione della nostra anima.  La nostra “Gioia” è creata da noi ed è ospitata nella nostra “Anima”!  Abbiamo la responsabilità di proteggere la nostra “Gioia” da chiunque, qualsiasi cosa o circostanza nella vita che cerchi di “Piovere sulla nostra parata o di gettare ombre sulla nostra luce solare”!  Tutti noi abbiamo momenti in cui proviamo dolore e siamo stressati, ma la chiave per essere “Pieni di Gioia” è permettere a quelle emozioni di passare attraverso di noi e non permettere a quei sentimenti di risiedere nell’espressione della nostra “Anima”.  Tutti noi meritiamo la “Gioia” e per poter essere scelti per servire i bambini, o per essere i loro genitori, dobbiamo lasciare che la nostra “Gioia” porti luce e amore nelle loro vite.

Tá a fhios agam, le gach rud atá ag athrú ar fud an domhain agus inár dtíortha aonair, go dtuigeann muid go bhfuil sé ríthábhachtach a bheith páirteach agus tacúil lenár múinteoirí agus leis an gcóras oideachais a bhfuil siad ag nascleanúint agus ag foghlaim ann.  Ní mór dúinn teacht ar an tuiscint go bhfuil na daoine atá ag múineadh, ag treorú agus ag cothú ár bpáistí in institiúid bríce agus moirtéal, ní hamháin daonna ina ndearadh, ach go bhfuil siad ag iarraidh nascleanúint a dhéanamh ar a saol pearsanta féin agus ar na dúshláin saoil a bhíonn acu ar bhonn laethúil, ach tá múinteoirí agus riarthóirí ag iarraidh nascleanúint a dhéanamh ar ionchais chóras ársa nach bhfuil dírithe ar leanaí.  Caitheann an saol orainn ar fad agus ní hionann múinteoirí.  Tá sé suimiúil a aithint agus a aithint go díreach cosúil le caidreamh linbh le tuismitheoirí, tá a fhios ag leanaí nuair nach bhfuil múinteoir sásta agus go bhfuil sé ag streachailt chun a gcuid mothúchán a chothromú ionas nach mbraitheann sé go bhfuil leanbh neamhshábháilte nó neamhchúramach. 

Tá caidreamh ar leith idir páiste agus a múinteoir. Tá sé tábhachtach go mbunófaí an nasc tosaigh le grá, meas, comhbhá, deabhóid agus tiomantas.  Tá páistí réalaíoch, níos mó ná an méid a thugaimid creidiúint dóibh.  Tá a fhios acu nach bhfuil muid ag dul a bheith sásta 24/7 agus tá siad ar a mbealach féin iomasach agus aireach ag dul a bheith freagrúil don áit a bhfuil muid mothúchánach agus fisiciúil.  Is breá leo é nuair is féidir le múinteoirí a n-áthas agus a spleodar a roinnt faoina bhfuil ag tarlú sa timpeallacht foghlama agus sa churaclam.  Tá an t-áthas tógálach agus mothaíonn siad go bhfuil muidne mar mhúinteoirí i dtiúin lena mianta agus lena riachtanais agus go ndéantar infheistíocht sa dara háit is tábhachtaí agus sa chuid dá lá.

Deirim i gcónaí le mo mhúinteoirí faoi oiliúint go bhfuil sé tábhachtach aire a thabhairt dá sláinte mheabhrach, fhisiciúil, mhothúchánach agus spioradálta. Tá sé tábhachtach go nglacfadh múinteoirí “Cúram do Fhéinlaethanta“, nuair a bhíonn a fhios acu nach bhfuil siad in ann a bheith cothrom agus sláintiúil leis na páistí atá faoina gcúram.  Ní mór do thuismitheoirí an mhódúlacht chéanna a chleachtadh ina dtuismitheoirí.  Ní féidir le haon duine againn a bheith ar 24/7 mar sin ní mór dúinn amanna agus bealaí a thógáil chun “Am I” a thabhairt dúinn féin!  Am nuair a bhaint againn féin as ár ngnáthamh agus “dul laistigh” agus ath-ghabháil ár síocháin agus composure.  Bainim úsáid as an “Am I” nach bhfuil an modh “Am Amach” le leanaí, mar is dóigh liom go nuair a bhíonn siad as cothromaíocht, tá siad ag iarraidh ar feadh tréimhse a bheith ceangailte nach bhfuil dícheangailte le duine éigin go “Feiceann Them“! 

Tá sé chomh tábhachtach agus sláintiúil dúinn a lorg ar na daoine, rudaí, agus taithí a thacaíonn agus a chothaíonn an “Áthas” atá laistigh de léiriú ár n-anam.  Is é ár “Áthas” cruthaithe ag dúinn agus tá sé lonnaithe inár “Soul”!  Táimid freagrach as ár “Áthas” a chosaint  ó dhuine ar bith, rud ar bith, nó imthoisc sa saol a dhéanann iarracht “Báisteach ar ár bparáid nó scáthanna a chaitheamh ar sholas na gréine”!  Tá amanna againn go léir nuair a bhraithfimid pian agus go gcuirfear béim orainn, ach is í an eochair chun a bheith “Joy Filled”, ná ligean do na mothúcháin sin dul tríothu agus gan ligean do na mothúcháin sin dul chun cónaithe inár “léiriú Soul.  Táimid go léir ag dul “Áthas” agus a bheith in ann a roghnú chun freastal ar leanaí, nó a bheith ar a dtuismitheoirí, ní mór dúinn ligean dár “Áthas” solas agus grá a thabhairt isteach ina saol.