“Pinakamamahal na Dakilang Espiritu”,
Ito ang Linggo ng bago ang mga aktibidad sa pulitika na nagsisikap na i tip ang mga timbangan ng katarungan, sangkatauhan, kapayapaan sa mundo, at habag sa ating mga kababayan sa ating bansa, at marahil sa mga bansa sa buong mundo. Ito ay isang kaganapan na maaaring katangian bilang simula ng isang tiranikong paghahari ng kasakiman at kataas taasan, o isang paglipat sa kamalayan tulad namin na naka embed sa “Kamalayan ni Cristo” at ang mga alituntunin sa lahat ng mga larangan ng pananampalataya na ascribe sa mga nangungupahan na nakikita ang halaga sa isang sangkatauhan na nagsasagawa ng kabaitan, Ang habag, kagandahang loob ng espiritu na nagmamalasakit sa mga nangangailangan ng suporta sa kanilang buhay, ang halaga ng kaloob ng ating mga anak, ang pag unawa na ang paghatol sa pagpuna at pagmamaliit sa isang tao dahil sa kanilang lahi, pagkakakilanlan, o katayuan sa buhay, ay hindi sa iyo o sa iyong intensyon sa aming banal na disenyo. Ikaw ay nasa iyong sariling mapagmahal at mapagmalasakit na paraan na umaasa at humihingi ng higit pa sa amin. Hindi masalimuot o mahirap para sa atin ang maging ating “Divine Identity” ngunit ito ay dapat nating pagpilian.
Hindi ako natatakot sa kinabukasan ng mundong ito, dahil hindi lamang dahil malalim ang aking pananampalataya sa iyo, kundi dahil alam ko kung paano gumagana ang pagiging magulang. “MAHAL NAMIN ang aming mga anak”, ngunit kung minsan ay “hindi namin gusto ang kanilang mga paraan”, tulad ng sasabihin ng aking ina. May pagkaalam ako, na papayagan Mo kaming pumunta ngunit hanggang ngayon. May pagkaalam ako na ang lahat ng sigalot at pagkasira ng diwa ng tao ay bahagi ng transisyonal na proseso sa pagsilang ng isang mundo na hindi na “man centered” kundi “Consciousness centered”. Ang “Mga Pader” na ginawa namin upang ihiwalay ang aming sarili mula sa “Ikaw” at bawat isa ay crumbling mismo sa harap ng aming mga mata. Ang aming kasalukuyang paradigma ng pagkakaroon at operasyon ay hindi na maaaring gumana, dahil hindi ito kailanman nagtrabaho sa unang lugar.
Malinaw sa akin na ang mas maraming mga tao na naghahanap ng espirituwal na kaliwanagan at pagkakahanay sa kanilang kabanalan at kasunod nito ay bukas sa isang relasyon sa “Ikaw”, mas nadarama natin ang “Mga Sakit sa Paggawa” sa aming proseso ng birthing. Kailangan nating manatiling tapat sa ating kaugnayan sa “Ikaw” at gamitin ang lakas at katatagan ng ating pananampalataya upang sumakay sa alon ng magulong alon na ito. Alam natin na ang “Ikaw” ang sentro ng ating buhay, na walang sandata ang maaaring bumuo laban sa atin, at itinuturo sa atin ng pananampalatayang iyon na sa “Ikaw” bilang ating palagiang kasama, “lahat ng bagay ay posibleng magdala ng pagmamahal at liwanag sa ating buhay at sa ating mundo.
Kaya, sa lahat ng ito radiating sa aming “Espiritu”, alam namin na hindi lamang kami makakaligtas sa pagkahulog sa labas ng tantrum na ito ng kasakiman para sa kayamanan at kapangyarihan, ngunit kami ay magtatagumpay sa pagiging ang kaibahan sa na negatibong enerhiya, at ang mundo ay showered na may liwanag, pag ibig, habag, at kabutihan. OOPS!! Akala ko maikli lang ito at hanggang sa puntong ito, ngunit may iba pang intensyon ang “Dakilang Espiritu”!
Ashé! Ashé!! Ashé!! Amen!!!
