Heart4kidsadvocacyforum's Blog

Σήμερα το πρωί, ήρθα σε ένα μέρος όπου αρνούμαι να αγοράσω το εγχειρίδιο εκείνων που προκαλούν χάος, σύγχυση, και τώρα με τη διάλυση των κυβερνητικών προγραμμάτων μας, όπως η USAID, θα θεωρηθούμε από τον κόσμο ως η χώρα του πλούτου και της εξουσίας που καταδίκασε παιδιά και άρρωστους ανθρώπους στο θάνατο.  Αφήσαμε τις φωνές μας να σιωπήσουν, ενώ αυτοί οι πολιτικά αυτόκλητοι και δόλια τοποθετημένοι μπράβοι μετατρέπουν τη χώρα μας σε κοροϊδία.  Έχουμε χάσει την αξιοπιστία μας και έχουμε υποκύψει στην τυραννία εκείνων που τροφοδοτούν τη δίψα τους για εξουσία και πλούτο. 

Έχουν δείξει το χέρι τους και η ατζέντα τους δεν είναι ηθική, δίκαιη ή συμπονετική.  Μπορώ να ακούσω τη γιαγιά μου να λέει με την τζαμαϊκανή προφορά της, ότι «και αυτό θα περάσει», αλλά η καταστροφή και η κλοπή που συμβαίνει στο μεταξύ, θα πάει την πνευματική μας εξέλιξη πιο πίσω από ό, τι μπορώ να φανταστώ.  Είναι καιρός να κάνουμε έναν απολογισμό του πού βρισκόμαστε και να οραματιστούμε πού χρειαζόμαστε και θέλουμε να είμαστε ως έθνος.  Έχουμε ένα δώρο αν το εκμεταλλευτούμε, να ανανεώσουμε τον πατριωτισμό μας, τη συμμετοχή μας στον πολιτικό στίβο να διαφυλάξουμε τις αρχές του Συντάγματός μας, να επανιδρύσουμε όλα τα τμήματα και τα προγράμματα που υποστηρίζουν τον τρόπο ζωής μας με σκοπό την ενίσχυση και θεσμοθέτηση αυτών των οντοτήτων, ώστε να μην καταστρέφονται ή να χειραγωγούνται από όποιον εγκαθίσταται στον Λευκό Οίκο. 

Είμαστε μέλη της «Παγκόσμιας Κοινωνίας» και αυτό που κάνουμε και αυτό που λέμε επηρεάζει και επηρεάζει όλους.  Είναι ο «κανόνας των έξι βαθμών διαχωρισμού», είμαστε διασυνδεδεμένοι και αλληλεξαρτώμενοι ο ένας από τον άλλο.  Έτσι, χρειαζόμαστε τη δική μας ατζέντα και πρέπει να διαμορφώσουμε το δικό μας σχέδιο για αυτό που θα εκδηλώσουμε και θα πραγματοποιήσουμε ως το όραμά μας για τη Δημοκρατία που αποδίδουμε και έχουμε την πρόθεση να επιβάλουμε.  Η δημοκρατία μας δεν είναι πλέον ένα πείραμα που μπορεί να αγοραστεί ή να χειραγωγηθεί.  Έχουμε ευθύνη να «Σηκωθούμε», να Μιλήσουμε» και να «Εμφανιστούμε» για να διασφαλίσουμε τον τρόπο ζωής μας.  Γινόμαστε μάρτυρες ενός “Wake Up Call”!  Το ερώτημα είναι, «θα απαντήσουμε στο “Κάλεσμα”;  Δεν έχουμε επιλογή!

Απλά θυμηθείτε, όπως τραγουδούσαν οι πρόγονοί μου στην αναζήτησή τους για ελευθερία,-

«Έχουμε διανύσει έναν πολύ μακρύ δρόμο, Κύριε, έναν πολύ μακρύ δρόμο,

Έχουμε σηκώσει βάρη στη ζέστη της ημέρας,

Αλλά γνωρίζουμε ότι ο Κύριος έχει κάνει το δρόμο,

Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο, Κύριε, ίσως πολύ δρόμο.

Τους ακούω να τραγουδούν – “

Έχουμε φτάσει ως εδώ με πίστη»

Στηριζόμενοι στον Κύριο,

Εμπιστευόμενοι τον άγιο Λόγο Του,

Ποτέ δεν μας απογοήτευσε -ακόμα.

Singin” ω, ω, ω, δεν μπορεί να γυρίσει,

Έχουμε φτάσει μέχρι εδώ με πίστη.

Αυτά τα τραγούδια είναι η ιδιοφυΐα που έβγαλε το λαό μου από τα δεσμά στην ελευθερία.  Στέκομαι σε αυτές τις υποσχέσεις συνειδητοποιώντας ότι αν κάνω αυτό που μου αναλογεί, το «Μεγάλο Πνεύμα» θα πάρει το τιμόνι!