Heart4kidsadvocacyforum's Blog

Dydd Sul 14: Ti eneinio fy mhen ag olew; (Cysegriad)

Mae gan y syniad hwn o “gysegru” gymaint o elfennau iddo mewn perthynas â’n “hunaniaeth ysbrydol” ein hunain ac i’n perthynas â “Duw”.  Mae’n cynnwys ymroddiad i’n perthynas â’r “Ysbryd Mawr” lle rydym yn adeiladu ac yn gofalu am hanfod y berthynas honno ac ymroddiad ac ymrwymiad i fod yn unol â gwasanaeth a chyflawni ein “Pwrpas Dwyfol” sy’n cael ei gyd-greu ag “Ysbryd Mawr”.

Mae’r weithred hon o gael ein cysegru yn y ddefod o “Eneinio ein pen ag olew” yn symbol o’n hymdrech ein hunain i fod yn gyfiawn ac yn foesegol yn ein holl ymdrin â dynoliaeth a thrwy hynny fod yn unol â phwy y mae “Ysbryd Mawr” wedi ein hordeinio i fod.  I rai mae’n daith i ymdrechu i fod yn fwy “sanctaidd” ac yn llai gwreiddio’n ffyrdd y byd nad ydynt yn cyd-fynd ag “ewyllys Duw” ar gyfer ein bywyd a’n hanfod enaid.  Nid yw Duw yn disgwyl perffeithrwydd gennym ond yr hyn sy’n cael ei ddisgwyl a’i ddymunu gan Dduw, yw’r ymdrech i ymdrechu i fod bob amser y fersiwn orau o’n hunain dilys ac i fyw ein bywyd o safbwynt “Ymwybyddiaeth Crist”.  Mae hyn yn cynnwys – ac rwy’n gwybod ein bod ni fel bodau dynol yn cael gwthio yn ôl gyda’r gair a’r syniad o fod yn ufudd.

 Os ydych chi’n rhiant, rydych chi wedi profi hyn wrth fagu eich plant.  Yr hyn nad yw plant yn ei ddeall yw bod gofyn am ufudd-dod yn dod o le o gariad a phryder am eu lles.  Os ydych chi fel rhiant yn gweld disgyblaeth ac ufudd-dod fel wedi’u gwreiddio yn y pwrpas o ddisgyblaeth, ac nid cosbi a beirniadol, yna rydych chi’n dod o’r un gofod sanctaidd y mae “Ysbryd Mawr” yn ymwneud â ni. Nod y berthynas feithrin hon yw rhoi’r offer i blant lywio eu bywyd yn ddilys ac yn unol â’u gwir “hunaniaeth ddwyfol” fel na fydd y byd yn cael effaith na rheolaeth dros hanfod divined eu “SOUL”. 

Ym mhob diwylliant ac ym mhob crefydd sy’n cyd-fynd â chydnabyddiaeth a phresenoldeb “Ffynhonnell” sy’n fwy na dyluniad dynol a galluoedd bodau dynol, mae defodau symbolaidd wedi’u gwreiddio yn eu harferion a’u gwerthoedd sydd mewn rhyw ffordd yn ceisio “cysegru” a bendithio bywydau’r rhai yn y gymuned honno o hunaniaeth ddiwylliannol neu hunaniaeth grefyddol.  Rwy’n credu bod wedi ein bod wedi arwain a chefnogi bywyd newydd i’r byd rydyn ni’n cymryd rhan mewn cysegru bywyd y baban hwnnw hyd yn oed pan nad ydym yn ymwybodol ein bod yn dod i berthynas â’r babi hwnnw.  Mae’r egwyddor hon yn y weddi yn dilysu bod pob un ohonom yn cysegru pan fyddwn yn cael ein dychmygu, dylunio a chrefnus cyn i ni wneud ein trawsnewidiad i’r awyren ddaearol hon.  Rydym yn dod i’r byd hwn yn bur, sanctaidd, a dwyfol. 

Mae’r bywyd hwn o esblygiad ysbrydol cyson yr ydym yn teithio drwyddo yn drawsnewidiol.  We are given the free will and determinism to choose a life “in the world” where we are deep in relation with “Great Spirit” and the protection of our soul essence, or we can choose to be “of the world”, and succumb to going along with “status quo”, and lean into the values, ethics, and habits of a world that does not value the sanctity and relevance of a life that is consumed with those pethau sy’n distractions ar gyfer trin, rheoli, a desecration o enaid ein dynoliaeth ar y cyd. 

Daliwch at harddwch a phwrpas eich bywyd!  Mae’n rhodd nad yw’n cael ei ofyn amdano ond wedi’i ddwyfol.  Ni waeth beth fydd tonnau a llanw bywyd yn torri ar draethlin eich llwybr, arhoswch yng ngoleuni sancteiddrwydd sydd wedi eich cawod cyn i chi fynd i mewn i’r awyren ddaearol hon oherwydd bydd bendith pwy ydych chi gyda chi o un oes i’r llall a bydd pob bywyd yn drawsnewidiol.