Αν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που καλούμαστε να μείνουμε σταθεροί στην «Πίστη» μας, καθώς και να είμαστε «Πιστοί στις πεποιθήσεις μας στην «Επέμβαση του Μεγάλου Πνεύματος», είναι τώρα. Έχουμε την ικανότητα ως συλλογική ανθρωπότητα, να φέρουμε σε εκδήλωση μια «Νέα Παγκόσμια Τάξη». Μας ζητείται να δημιουργήσουμε έναν κόσμο εστιασμένο και γειωμένο σε μια ανθρώπινη και δίκαιη ανθρωπότητα. Μας δίνεται η οδηγία να πυροδοτήσουμε την ικανότητά μας να είμαστε πιστοί στις αρχές που απαιτούν συμπόνια, άνευ όρων αγάπη, δικαιοσύνη, ισότητα και μια βιώσιμη ζωή που υποστηρίζεται από το μοίρασμα των πόρων της γης.
Δεν βλέπω πώς θα μπορέσουμε να πλοηγηθούμε στις συνθήκες των πολιτικών μας συστημάτων σε μια υγιή και ζωογόνα δόνηση, χωρίς «Πίστη» που απαιτεί όχι μόνο πίστη στα λόγια, αλλά μια «Πίστη» που είναι άκυρη χωρίς πράξεις που αποδεικνύουν φυσικά τη δύναμη και την εγκυρότητα της «Πίστης» μας. Αντιλαμβάνομαι ότι οι δυνατότητές μας ως ενάρετη ανθρωπότητα πρέπει να βασίζονται σε μια σχέση με το «Μεγάλο Πνεύμα» που είναι η πνοή της ζωής μας. Βλέπω το “Fatih” να έχει έναν ιερό χώρο σε τόσες πολλές από τις θρησκευτικές μας πεποιθήσεις που για μένα δείχνει ότι η ανθρώπινη κατανόησή μας έχει ένα κοινό νήμα που θα μπορούσε να μας δεσμεύσει σε μια στενότερη και πιο συνεργατική σχέση. Η πίστη μεγαλώνει σε βάθος, συνάφεια και δύναμη όταν γίνεται μια πρακτική, ένας τρόπος να ζούμε τη ζωή μας.
Αν προσπαθούσα να βρω νήματα κατανόησης και σύνδεσης μεταξύ θρησκευτικών εκφράσεων όπως ο Χριστιανισμός, το Ισλάμ και ο Βουδισμός, αυτά τα νήματα θα μπορούσαν να είναι: Εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του Θεού και ευθυγράμμιση με τις αρχές του Χριστού της «Ριζοσπαστικής Αγάπης»: Το Ισλάμ θα ήταν ότι η «Πίστη» παραδίδεται στο θέλημα του Θεού. Και στον Βουδισμό θα ήταν η «Πίστη» να είναι μια δέσμευση να περπατήσουμε το μονοπάτι προς τη φώτιση – όχι μόνο για τον εαυτό μας, αλλά για όλα τα όντα. Αυτά τα στοιχεία της «Πίστης», της εμπιστοσύνης, της ευθυγράμμισης, της παράδοσης στο «Μεγάλο Πνεύμα» και της δέσμευσης στην αναζήτηση της φώτισης, θα ήταν οι «Παράγοντες της Αλλαγής» που θα μπορούσαν να είναι η σωτήρια χάρη της ανθρωπότητας μας. Ακόμη και η τέχνη της «αναζήτησης κοινού εδάφους» είναι η «Πίστη στην Πράξη».

Leave a comment