Heart4kidsadvocacyforum's Blog

Hindi ko pa nagamit ang salitang “pagpapabilis” ngunit sa ilang kadahilanan ay inilagay ito sa aking espiritu kaninang umaga na may konteksto sa paksa- “Pananampalataya at Katarungan”.  Ang salita mismo ay nangangahulugang isang pagpapasigla, isang nakakapresko, isang paglago ng buhay.  Kung iisipin natin ito na may kaugnayan sa pananampalataya, sa bawat oras sa seryeng ito sa “Pananampalataya”, mayroong isang kinakailangan sa ating bahagi para sa pagkilos -kilusan-pamumuhunan-pangako.  Nananawagan ito sa atin na pagnilayan kung paano ang “tunay na pananampalataya” ay laging tumatawag sa atin tungo sa pagkahabag at pagkilos.  Kami ay nasa aming “Pagsasanay ng Pamumuhay sa pamamagitan at sa pamamagitan ng Pananampalataya”, dapat mapagtanto na ang “Pananampalataya” ay hindi lamang isang paniniwala sa “Dakilang Espiritu” – “Diyos” Ang Pinagmulan”, ngunit bilang pagkakahanay sa layunin ng Diyos, lalo na sa ngalan ng mga mahihina. 

Ang “pananampalataya” ay isang baluti at kalasag na nagtataguyod ng “Katarungan”.  Ito ay isang modalidad na nagbubunga ng lakas at lakas ng loob upang ipakita ang kung ano ang para sa pinakamahusay na interes ng kabutihan at pakikiramay sa mga karanasan sa buhay ng sangkatauhan.  Ang pananampalataya ay matapang at nagdadala ng sagradong kapangyarihan na maaaring makasira sa anumang mga tanikala na naghahangad na hawakan ang ating isipan, katawan, o espiritu, sa pagkabihag.  Ang aming pananampalataya bilang mga indibidwal at isang kolektibong ay kung ano ang magdadala sa pandaigdigang katinuan at kabanalan sa bunga.  Kailangan nating makita sa pamamagitan ng mga ilusyon ng mundong ito at maunawaan na sa huli ang lahat ng talagang mayroon ay Pag-ibig at na “Ang pananampalataya na walang pag-ibig ay ingay.  Ang pananampalataya na may pag-ibig ay paggalaw”.  Kami bilang isang “Kolektibo” ay sumusulong sa aming “Pananampalataya” upang ipakita ang isang mundo na nakabatay sa “Katarungan”.