Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ τη λέξη “επιτάχυνση”, αλλά για κάποιο λόγο τέθηκε στο πνεύμα μου σήμερα το πρωί που έχει ένα πλαίσιο στο θέμα – “Πίστη και Δικαιοσύνη”. Η λέξη από μόνη της σημαίνει μια αναζωογόνηση, μια αναζωογόνηση, μια αύξηση της ζωής. Αν το σκεφτούμε αυτό σε σχέση με την πίστη, κάθε φορά σε αυτή τη σειρά για την «Πίστη», υπάρχει μια απαίτηση από την πλευρά μας για δράση-κίνημα-επένδυση-δέσμευση. Μας καλεί να αναλογιστούμε πώς η «αληθινή πίστη» μάς καλεί πάντα προς τη συμπόνια και τη δράση. Είμαστε στην «Πρακτική της Ζωής από και μέσω της Πίστης», πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η «Πίστη» δεν είναι απλώς μια πίστη στο «Μεγάλο Πνεύμα» – «Θεός» Η Πηγή, αλλά ως ευθυγράμμιση με το σκοπό του Θεού, ειδικά για λογαριασμό των ευάλωτων.
Η «πίστη» είναι μια πανοπλία και ασπίδα που υποστηρίζει τη «Δικαιοσύνη». Είναι μια μέθοδος που γεννά δύναμη και θάρρος για να εκδηλωθεί αυτό που είναι προς το συμφέρον της καλοσύνης και της συμπόνιας στις εμπειρίες ζωής της ανθρωπότητας. Η πίστη είναι τολμηρή και φέρει μια ιερή ενδυνάμωση που μπορεί να σπάσει οποιεσδήποτε αλυσίδες που επιδιώκουν να κρατήσουν το μυαλό, το σώμα ή το πνεύμα μας σε αιχμαλωσία. Η πίστη μας ως άτομα και ως συλλογικότητα είναι αυτό που θα φέρει την παγκόσμια λογική και αγιότητα σε καρποφορία. Πρέπει να δούμε μέσα από τις ψευδαισθήσεις αυτού του κόσμου και να καταλάβουμε ότι τελικά το μόνο που υπάρχει πραγματικά είναι η Αγάπη και ότι «Η πίστη χωρίς αγάπη είναι θόρυβος. Η πίστη με αγάπη είναι κίνηση». Εμείς ως «Συλλογικότητα» προχωράμε στην «Πίστη» μας για να εκδηλώσουμε έναν κόσμο θεμελιωμένο στη «Δικαιοσύνη».

Leave a comment