Heart4kidsadvocacyforum's Blog

Kafli 12

Getur nokkurn tíma verið stærri gjöf en sambandið sem við eigum sem foreldri og barn?

“Að lifa í þakklætisrými”.

Börn eru stærsta gjöf mannkynsins.

Í dag ætla ég að deila broti úr kafla 12 úr bók minni – “Að faðma gjöf foreldrahlutverksins: Hvernig á að skapa kærleiksríkt samband við börnin þín”.

Fáanlegt: Amazon og Barnes and Noble sem og Xlibris.

Þetta er bara smá sýnishorn af kaflanum!

“Ég bið”….

Ó, löngun hjarta míns og sálar er að vera dýrmæt gjöf í lífi barns míns.  Ég bið um að vera leiðarljósið sem kveikir ljósið í sál hennar.  Ég bið um að vera hljóðborðið þar sem henni líður vel með að leggja byrðar, drauma og gleði hjarta síns á.  Ég bið að gjöf mín til að leiða hana inn á þetta jarðneska svið verði mannleg reynsla sem færir henni fullnægju, gleði og frið sem fer fram úr allri skilningi.  Ég bið til þess að gjöf mín að ala hana upp í gegnum þroskaáfanga hennar reynist það vekja í henni löngun til að verða sjálfsbirting í þeirri manneskju sem hún vill ekki að hún verði, heldur sú manneskja sem “Stóri andi” hefur hannað hana til að vera.  Þetta er leiðin með minnstu mótstöðu og truflunum sem myndi hindra hana í að lifa tilgangsríku lífi. 

Ég bið að gjöf mín til að elska hana kenni henni um hæfileika hennar til að elska.  Ég bið að gjöf mín að elska hana kalli hana til að skapa þær tjáningar ástar sem hún á skilið.  Ég bið að gjöf lífs míns verði henni innblástur svo hún meti arfleifð fjölskylduarfleifðar sinnar.  Ég bið til guðs að gjöf lífs míns verði stökkpallur sem hún getur byggt á til enn hærri meðvitundar og framlags til samfélagsins.  Ég bið til þess að ég verði alltaf næmur fyrir og meðvitaður um blæbrigði ferðalags hennar og að hún hafi alltaf vitneskju um að ástin mín sé til staðar til að styðja hana á ferðalagi hennar í gegnum lífið.  Ég bið að gjöfin um andlega tengingu sem ég hef alið hana með verði uppspretta styrks sem bindur okkur um alla eilífð. 

Ég bið að þessi andlegi uppspretta geri henni kleift að takast á við allar áskoranir og lexíur lífsins.  Ég er svo þakklát fyrir að hafa fengið blessunina að færa ekki aðeins líf í heiminn, heldur líka fyrir tækifærið til að ala upp barn.  Fyrir mig er engin betri gjöf en að hafa blessunina að ala upp barn.  Þetta er ein af þeim gjöfum sem eru “ómetanlegar”.  Ég hef, eins og ég veit að aðrir foreldrar hafa átt eða munu hafa í framtíðinni, átt í erfiðleikum sem foreldri, en þar sem við megum aldrei missa sjónar á þessu sambandi sem “gjöf”, verðum við að hafa trú á því að ást okkar sem foreldri sé sú ást sem börnin okkar eiga skilið og þurfa svo sárlega til að styðja þau alla ævi. 

Þessi ást er í raun “skilyrðislaus” og “eilíf”.  Þessi ást er hvorki dómhörð né óraunhæf í væntingum okkar til hvors annars.  Við erum þau sem við erum, foreldri og barn.  Bæn er ósigrandi verkfæri sem getur borið okkur í gegnum foreldrahlutverkið!  Börnin okkar treysta á bænir okkar og gjörðir til að gera þennan heim verðugan þeirra og þeirra gjafa sem þau hafa fært okkur til að auka meðvitund mannkynsins.

12. fejezet

Lehet-e valaha nagyobb ajándék, mint az a kapcsolat, amit szülőként és gyermekként osztunk meg?

“Hála térben élni”.

A gyerekek a legnagyobb ajándék az emberiségnek.

Ma megosztom a könyvem  12. fejezetének egy részletét – “A szülőség ajándékának elfogadása: Hogyan teremts szeretetteljes kapcsolatot gyermekeiddel”.

Elérhető: Amazon, Barnes and Noble, valamint Xlibris.

Ez csak egy ízelítő a fejezetből!

“Imádkozom”….

Ó, a szívem és lelkem vágya, hogy drága ajándék legyek gyermekem életében.  Imádkozom, hogy legyek az irányító fény, amely meggyújtja a lelkében lévő fényt.  Imádkozom, hogy legyek az a hangtábor, amelyre kényelmesen tudja rávenni a szíve terheit, álmait és örömét.  Imádkozom, hogy az ajándékom, hogy bevezetem őt erre a földi síkra, egy olyan emberi élmény legyen, amely beteljesülést, örömöt és békét hoz számára, amely minden megértést felülmúl.  Imádkozom, hogy az ajándékom, hogy a fejlődési mérföldkövein keresztül neveljem, hogy elvarázsolja benne azt a vágyat, hogy önmegvalósításra vágyjon az a személy, akivé nem magát akarja, hanem azzá a személy, akivé a “Nagy Szellem” megalkotta.  Ez a legkisebb ellenállás és zavaró út, ami akadályozná őt a céltudatos élettől. 

Imádkozom, hogy az ajándékom, hogy szeretem őt, megtanítsa neki a szeretet képességéről.  Imádkozom, hogy az ajándékom, hogy szeressem őt, meghívja, hogy megteremtse azokat a szeretetkifejezéseket, amikre méltó.  Imádkozom, hogy az életem ajándéka inspiráció legyen számára, hogy értékelje családi örökségét.  Imádkozom, hogy az életem ajándéka legyen ugródeszka, amelyen még magasabb szintű tudatosság és társadalmi hozzájárulás felé ugrhat.  Imádkozom, hogy mindig érzékeny és tudatos legyek az útja árnyalataira, és hogy mindig tudja, hogy a szerelmem ott van, hogy támogassa őt az életútjában.  Imádkozom, hogy a spirituális kapcsolódás ajándéka, amellyel felneveltem, az az erőforrás legyen, amely örökké összeköt minket. 

Imádkozom, hogy ez a spiritualitás forrása lehetővé tegye számára, hogy megfeleljen az élet minden kihívásának és tanulságának.  Nagyon hálás vagyok, hogy nemcsak életet hozhattam a világba, hanem a gyermek nevelésének lehetőségéért is.  Számomra nincs nagyobb ajándék, mint az, hogy megkaptam a gyermek neveltetésének áldását.  Ez az egyik olyan ajándék, amely “felbecsülhetetlen”.  Tudom, hogy más szülőknek is voltak vagy lesznek a jövőben is voltak néhány hajszőrös kihívás szülőként, de mivel soha nem szabad elfelednünk ezt a kapcsolatot, mint “ajándékot”, hinnünk kell abban, hogy végső soron a szülői szeretetünk az a szeretet, amit gyermekeink megérdemelnek, és ezért kétségbeesetten szükségük van arra, hogy egész életükön át támogassuk őket. 

Ez a szeretet valóban “feltétel nélküli” és “örök”.  Ez a szeretet nem ítélkező vagy irreális abban, hogy mit várunk egymással szemben.  Mi vagyunk, akik vagyunk, szülő és gyermek. Az ima egy legyőzhetetlen eszköz, amely átviszhet minket a szülőségben!  Gyermekeink számítanak imáinkra és tetteinkre, hogy méltóvá tegyék ezt a világot, és azokat az ajándékokat, amelyeket  hoztak nekünk, hogy emeljük az emberiség tudatosságát.

अध्याय 12

क्या माता-पिता और बच्चे के रूप में हम जो रिश्ता साझा करते हैं, उससे बड़ा कोई उपहार हो सकता है?

“कृतज्ञता के स्थान में रहना”।

बच्चे मानवता के लिए सबसे बड़ा उपहार हैं।

आज मैं अपनी पुस्तक के अध्याय  12 का एक अंश साझा करने जा रहा हूं- “माता-पिता के उपहार को गले लगाना: अपने बच्चों के साथ एक प्यार भरा रिश्ता कैसे बनाएं”।

उपलब्ध: अमेज़ॅन और बार्न्स एंड नोबल के साथ-साथ Xlibris।

यह सिर्फ अध्याय का एक स्वाद है!

“मैं प्रार्थना करता हूँ”….

ओह, मेरे दिल और आत्मा की इच्छा मेरे बच्चे के जीवन में एक अनमोल उपहार बनने की है।  मैं वह मार्गदर्शक प्रकाश बनने की प्रार्थना करता हूं जो उसकी आत्मा के भीतर प्रकाश को प्रज्वलित करता है।  मैं प्रार्थना करता हूं कि वह साउंडिंग बोर्ड बनें जिस पर वह अपने दिल के बोझ, सपनों और खुशी को रखने में सहज महसूस करे।  मैं प्रार्थना करता हूं कि उसे इस सांसारिक विमान में ले जाने के लिए मेरा उपहार एक मानवीय अनुभव होगा जो उसे पूर्णता, आनंद और शांति लाता है जो सभी समझ से परे है।  मैं प्रार्थना करता हूं कि उसके विकास के मील के पत्थर के माध्यम से उसका पालन-पोषण करने का मेरा उपहार उसे उस व्यक्ति में आत्म-वास्तविक होने की इच्छा पैदा करने के लिए साबित होगा जो वह खुद नहीं होगा, लेकिन व्यक्ति “महान आत्मा” ने उसे होने के लिए डिज़ाइन किया है।  यह कम से कम प्रतिरोध और विकर्षणों का मार्ग है जो उसे उद्देश्यपूर्ण जीवन में बाधा डालेगा। 

मैं प्रार्थना करता हूं कि उससे प्यार करने का मेरा उपहार उसे प्यार करने की क्षमता के बारे में सिखाएगा।  मैं प्रार्थना करता हूं कि उससे प्यार करने का मेरा उपहार उसे प्यार की अभिव्यक्ति बनाने के लिए बुलाएगा जिसके वह योग्य है।  मैं प्रार्थना करता हूं कि मेरे जीवन का उपहार उनके लिए एक प्रेरणा होगा ताकि वह अपनी पारिवारिक विरासत की विरासत को महत्व दें।  मैं प्रार्थना करता हूं कि मेरे जीवन का उपहार एक सीढ़ी होगी जिस पर वह चेतना के उच्च स्तर और समाज में योगदान दे सकती है।  मैं प्रार्थना करता हूं कि मैं हमेशा उसकी यात्रा की बारीकियों के प्रति संवेदनशील और जागरूक रहूंगा और उसे हमेशा यह पता है कि मेरा प्यार जीवन के माध्यम से उसकी यात्रा में उसका समर्थन करने के लिए है।  मैं प्रार्थना करता हूं कि आध्यात्मिक जुड़ाव का वह उपहार जिसके साथ मैंने उसे पाला है, वह शक्ति का स्रोत होगा जो हमें अनंत काल तक बांधेगा। 

मैं प्रार्थना करता हूं कि आध्यात्मिकता का यह स्रोत उसे जीवन की सभी चुनौतियों और सबक का सामना करने में सक्षम बनाएगा।  मैं न केवल दुनिया में जीवन लाने का आशीर्वाद पाने के लिए बहुत आभारी हूं, बल्कि एक बच्चे के पालन-पोषण के अवसर के लिए भी हूं।  मेरे लिए, एक बच्चे के पालन-पोषण का आशीर्वाद होने से बड़ा कोई उपहार नहीं है।  यह उन उपहारों में से एक है जो “अमूल्य” है।  जैसा कि मुझे पता है कि अन्य माता-पिता के पास है या भविष्य में होगा, माता-पिता के रूप में कुछ बाल उठाने वाली चुनौतियां, लेकिन क्योंकि हमें इस रिश्ते को “उपहार” के रूप में कभी नहीं खोना चाहिए, हमें विश्वास होना चाहिए कि अंततः, माता-पिता के रूप में हमारा प्यार वह प्यार है जिसके हमारे बच्चे हकदार हैं और इसलिए उन्हें जीवन भर समर्थन करने की सख्त जरूरत है। 

यह प्रेम वास्तव में “बिना शर्त” और “शाश्वत” है।  यह प्यार एक दूसरे के लिए हमारी अपेक्षाओं में निर्णयात्मक या अवास्तविक नहीं है।  हम वही हैं जो हम हैं, माता-पिता और बच्चे। प्रार्थना एक अजेय उपकरण है जो हमें पितृत्व के माध्यम से ले जा सकता है!  हमारे बच्चे इस दुनिया को उनके योग्य बनाने के लिए हमारी प्रार्थनाओं और कार्यों पर भरोसा कर रहे हैं और मानवता  की चेतना को बढ़ाने के लिए वे हमें जो उपहार लाए हैं।

פרק 12

האם אי פעם יש מתנה גדולה יותר מהקשר שאנו חולקים כהורה וילד?

“לחיות במרחב של הכרת תודה”.

ילדים הם המתנה הגדולה ביותר לאנושות.

היום אני עומדת לשתף קטע מתוך פרק 12 של ספרי – “לחבק את מתנת ההורות: איך ליצור מערכת יחסים אוהבת עם ילדיך”.

זמינים: אמזון, בארנס אנד נובל וגם Xlibris.

זה רק טעימה מהפרק!

“אני מתפלל”….

אה, רצון ליבי ונשמתי הוא להיות מתנה יקרה בחיי ילדי.  אני מתפלל להיות האור המנחה שמדליק את האור שבנפשה.  אני מתפללת להיות לוח השמע שעליו היא מרגישה בנוח להניח עליו את הנטל, החלומות והשמחה של ליבה.  אני מתפלל שהמתנה שלי להוביל אותה למישור הארצי הזה תהיה חוויה אנושית שתביא לה סיפוק, שמחה ושלווה העולה על כל הבנה.  אני מתפלל שהמתנה שלי לגדל אותה דרך אבני הדרך בהתפתחותה תחדד בה רצון להגשים את עצמה באדם שהיא לא מכריחה את עצמה להיות, אלא האדם ש”הרוח הגדולה” עיצבה אותה להיות.  זו הדרך הקלה ביותר של התנגדות והסחות דעת שימנעו ממנה חיים של מטרה. 

אני מתפללת שהמתנה שלי לאהוב אותה תלמד אותה על היכולת שלה לאהוב.  אני מתפלל שהמתנה שלי לאהוב אותה תקרא לה ליצור את הביטויים של אהבה שהיא ראויה להם.  אני מתפלל שמתנת חיי תהיה השראה עבורה כדי שתעריך את מורשת משפחתה.  אני מתפלל שמתנת חיי תהיה אבן דרך שעליה תוכל לקפוץ לרמות גבוהות יותר של מודעות ותרומה לחברה.  אני מתפלל שתמיד אהיה רגיש ומודע לדקויות של המסע שלה, ושתמיד תהיה לה ידיעה שהאהבה שלי שם כדי לתמוך בה במסעה בחיים.  אני מתפלל שהמתנה של חיבור רוחני שגידלתי אותה איתה תהיה מקור הכוח שיקשר אותנו לנצח. 

אני מתפללת שמקור הרוחניות הזה יאפשר לה להתמודד עם כל האתגרים והלקחים של החיים.  אני כל כך אסירת תודה על כך שזכיתי לא רק לברך להביא חיים לעולם, אלא גם על ההזדמנות לגדל ילד.  בשבילי, אין מתנה גדולה יותר מהברכה של לגדל ילד.  זו אחת מאותן מתנות שהן “יקרות מפז”.  כפי שאני יודע שהורים אחרים חוו או יהיו לי בעתיד, היו לי אתגרים מסובכים כהורה, אבל מכיוון שאסור לנו לאבד את הקשר הזה כ”מתנה”, עלינו להאמין שבסופו של דבר, האהבה שלנו כהורה היא האהבה שמגיעה לה ילדינו וכל כך זקוקים לה לתמוך בהם לאורך חייהם. 

אהבה זו היא באמת “ללא תנאים” ו”נצחית”.  האהבה הזו אינה שיפוטית או לא מציאותית לגבי הציפיות שלנו זה מזה.  אנחנו מי שאנחנו, הורה וילד.  התפילה היא כלי בלתי מנוצח שיכול להוביל אותנו דרך ההורות!  ילדינו סומכים על תפילותינו ומעשינו כדי להפוך את העולם הזה לראוי להם ולמתנות שהם הביאו לנו כדי להעלות את מודעות האנושות.

Babi na 12

Shin akwai wata kyauta mafi girma fiye da dangantakar da muke da ita a matsayin iyaye da yara?

“Rayuwa a cikin sararin godiya”.

Yara sune kyauta mafi girma ga bil’adama.

A yau zan raba wani ɓangare na Babi na 12 na littafina- “Rungumar Kyautar Iyaye: Yadda za a Ƙirƙiri Dangantakar Soyayya da Yaranku”.

Akwai: Amazon da Barnes da Noble da Xlibris.

Wannan kawai ɗanɗano ne na babi!

“Ina addu’a”….

Oh, sha’awar zuciyata da ruhina shine ya zama kyauta mai daraja a rayuwar ɗana.  Ina addu’a don zama hasken jagora wanda ke haskaka haske a cikin ruhinta.  Ina addu’a don zama allon sauti wanda take jin daɗin sanya nauyi, mafarki, da farin ciki na zuciyarta.  Ina addu’a cewa kyautata don shigar da ita cikin wannan jirgin sama na duniya zai zama kwarewar ɗan adam wanda ya kawo mata cikawa, farin ciki da kwanciyar hankali wanda ya wuce duk fahimta.  Ina addu’a cewa baiwar da nake da ita ta hanyar ci gabanta za ta tabbatar da cewa tana da sha’awar zama mai tsara kanta a cikin mutumin da ba ta so ta zama ba, amma mutumin “Babban Ruhu” ya tsara ta ta zama.  Wannan ita ce hanyar mafi ƙarancin juriya da damuwa wanda zai hana ta rayuwa mai manufa. 

Ina addu’a cewa kyautar ƙaunata ta koya mata game da ikon ƙaunarta.  Ina addu’a cewa kyautar ƙaunata ta kira ta don ƙirƙirar maganganun ƙaunar da ta cancanta.  Ina addu’ar cewa kyautar rayuwata za ta zama wahayi a gare ta don ta daraja gado na iyalinta.  Ina addu’a cewa kyautar rayuwata za ta zama dutsen da za ta iya tashi zuwa matakan da suka fi girma na fahimta da gudummawa ga al’umma.  Ina addu’a cewa koyaushe zan kasance mai hankali da sanin nuances na tafiyarta kuma koyaushe tana da sanin cewa ƙaunata tana nan don tallafa mata a cikin tafiyarta ta rayuwa.  Ina addu’a cewa kyautar haɗin kai ta ruhaniya da na tashe ta da ita zai zama tushen ƙarfin da zai ɗaure mu har abada. 

Ina addu’ar wannan tushen ruhaniya zai ba ta damar fuskantar duk ƙalubalen rayuwa da darussan.  Ina matukar godiya da na sami albarka ba kawai don kawo rayuwa a duniya ba, har ma da damar inzali na yaro.  A gare ni, babu wata kyauta mafi girma fiye da samun albarkar iyaye na yaro.  Yana daya daga cikin waɗancan kyaututtukan da ke “mai tsada”.  Na sami kamar yadda na san sauran iyaye sun sami ko za su samu a nan gaba, wasu ƙalubalen haɓaka gashi a matsayin iyaye, amma saboda ba za mu taɓa mantawa da wannan dangantakar a matsayin “kyauta ba”, dole ne mu yi imani cewa a ƙarshe, ƙaunarmu a matsayin iyaye ita ce ƙaunar da yaranmu suka cancanci kuma don haka suna buƙatar tallafa musu a duk rayuwarsu.  Wannan ƙaunar gaskiya “ba ta da sharadi” kuma “madawwami”.  Wannan ƙaunar ba ta yanke hukunci ba ne ko rashin tabbas a cikin abin da muke tsammani ga juna.  Mu ne abin da muke, iyaye da yara. Addu’a kayan aiki ne wanda ba za a iya shawo kansa ba wanda zai iya ɗaukar mu ta hanyar iyaye!  ‘Ya’yanmu suna dogaro da addu’o’inmu da ayyukanmu don sanya wannan duniyar ta cancanci su da kyaututtukan da suka kawo mana don haɓaka wayar da kan bil’adama.

Chapter 12

Èske ka janm gen yon pi gwo kado pase relasyon ke nou pataje kòm paran ak pitit?

“Viv nan yon espas rekonesans”

Timoun yo se pi gwo kado a limanite

Jodi a mwen pral pataje yon ekstrè nan Chapit 12 nan liv mwen an- “Anbrase kado a nan paran: Ki jan yo kreye yon relasyon renmen ak pitit ou yo”.

Disponib: Amazon ak Barnes ak Noble osi byen ke Xlibris.

Sa a se jis yon gou chapit la!

“Mwen priye”….

Oh, dezi a nan kè m ‘ak nanm se yo dwe yon kado presye nan lavi a nan pitit mwen an.  Mwen priye pou m dirije limyè ki limen limyè nan nanm li.  Mwen priye yo dwe tablo a son sou ki li santi l alèz mete chay yo, rèv ak kè kontan sou.  Mwen priye pou kado mwen pou l mennen l sou plan tè sa a se yon eksperyans imen ki pote l akonplisman, kè kontan ak lapè ki depase tout konpreyansyon.  Mwen priye pou kado mwen an nan paran l ‘nan etap enpòtan li nan devlopman pral pwouve enstile nan li yon dezi yo dwe pwòp tèt ou-reyalize nan moun nan ke li pa pral tèt li yo dwe, men moun nan “Gran Lespri” te fèt li dwe.  Sa a se chemen an nan pi piti rezistans ak distraksyon ki ta anpeche l ‘soti nan yon lavi nan objektif. 

Mwen priye pou kado mwen renmen l ap aprann li sou kapasite li pou l renmen.  Mwen priye ke kado mwen renmen l ap rele l ‘yo kreye ekspresyon yo nan renmen li se merite nan.  Mwen priye pou kado a nan lavi mwen pral yon enspirasyon pou li pou ke li valè eritaj eritaj fanmi li.  Mwen priye pou kado lavi mwen pral etap etap sou ki li ka ballonn nan nivo menm pi wo nan konsyans ak kontribisyon nan sosyete a.  Mwen priye ke mwen pral toujou sansib ak okouran de nuans yo nan vwayaj li ak ke li toujou gen yon konesans ke renmen mwen an se la sipòte l ‘nan vwayaj li nan lavi.  Mwen priye pou kado a nan koneksyon espirityèl ke mwen te leve l ‘ak pral sous fòs ki pral mare nou nan letènite. 

Mwen priye pou sous espirityalite sa a pral pèmèt li satisfè tout defi ak leson lavi yo.  Mwen tèlman rekonesan pou mwen te gen benediksyon nan pa sèlman pote lavi nan mond lan, men pou opòtinite pou paran yon timoun.  Pou mwen, pa gen okenn kado pi gwo Lè sa a, gen benediksyon an nan paran yon timoun.  Se youn nan kado sa yo ki “pa gen prix”.  Mwen te gen jan mwen konnen lòt paran yo te gen oswa pral genyen nan lavni, kèk defi pou ogmante cheve kòm yon paran, men paske nou pa dwe janm pèdi de devan relasyon sa a kòm yon “kado”, nou dwe gen lafwa ke finalman lanmou nou kòm paran se lanmou ke pitit nou yo merite e konsa dezespereman bezwen sipòte yo pandan tout lavi yo. 

Renmen sa a se verite “enkondisyonèl” ak “etènèl”.  Renmen sa a se pa jijman oswa pa reyalis nan sa atant nou yo pou chak lòt.  Nou se moun nou ye, paran ak pitit.  Lapriyè se yon zouti envensibl ki ka pote nou nan Paran!  Pitit nou yo konte sou priyè nou yo ak aksyon pou fè sa a yon mond ki merite pou yo ak kado yo ke yo te pote nou pou ogmante konsyans limanite.

પ્રકરણ 12

શું આપણે માતાપિતા અને બાળક તરીકે જે સંબંધ શેર કરીએ છીએ તેનાથી વધુ મોટી ભેટ હોઈ શકે છે?

“કૃતજ્ઞતાની જગ્યામાં રહેવું”.

બાળકો માનવતા માટે સૌથી મોટી ભેટ છે.

આજે હું મારા પુસ્તકના પ્રકરણ  12  નો એક અંશ શેર કરવા જઈ રહ્યો છું- “પેરેન્ટહુડની ભેટને સ્વીકારવી: તમારા બાળકો સાથે પ્રેમાળ સંબંધ કેવી રીતે બનાવવો”.

ઉપલબ્ધ: એમેઝોન અને બાર્ન્સ અને નોબલ તેમજ એક્સલિબ્રિસ.

આ ફક્ત પ્રકરણનો સ્વાદ છે!

“હું પ્રાર્થના કરું છું”….

ઓહ, મારા હૃદય અને આત્માની ઇચ્છા મારા બાળકના જીવનમાં એક અમૂલ્ય ભેટ બનવાની છે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે તે માર્ગદર્શક પ્રકાશ બને જે તેના આત્મામાં પ્રકાશ પ્રજ્વલિત કરે છે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે તે સાઉન્ડિંગ બોર્ડ બને જેના પર તેણી તેના હૃદયનો બોજ, સપના અને આનંદ મૂકવામાં આરામદાયક લાગે છે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે તેને આ દુન્યવી વિમાનમાં લઈ જવાની મારી ભેટ એક માનવ અનુભવ હશે જે તેની પરિપૂર્ણતા, આનંદ અને શાંતિ લાવે છે જે બધી સમજણને વટાવી જાય છે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે તેના વિકાસના સીમાચિહ્નો દ્વારા તેને પેરેંટિંગ કરવાની મારી ભેટ તેનામાં તે વ્યક્તિમાં સ્વ-વાસ્તવિકતા મેળવવાની ઇચ્છા પેદા કરશે જે તે પોતાને બનવા માંગતી નથી, પરંતુ તે વ્યક્તિ “મહાન આત્મા” તેને બનવા માટે રચે છે.  આ ઓછામાં ઓછા પ્રતિકાર અને વિક્ષેપોનો માર્ગ છે જે તેને હેતુના જીવનથી અવરોધશે. 

હું પ્રાર્થના કરું છું કે તેને પ્રેમ કરવાની મારી ભેટ તેને પ્રેમ કરવાની ક્ષમતા વિશે શીખવે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે તેને પ્રેમ કરવાની મારી ભેટ તેને પ્રેમની અભિવ્યક્તિઓ બનાવવા માટે બોલાવશે જે તે લાયક છે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે મારા જીવનની ભેટ તેના માટે પ્રેરણા બને, જેથી તે તેના પારિવારિક વારસાના વારસાને મૂલ્ય આપે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે મારા જીવનની ભેટ એ પગથિયું હશે જેના પર તે ચેતના અને સમાજમાં યોગદાનના ઉચ્ચ સ્તર પર સ્પ્રિંગબોર્ડ કરી શકે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે હું હંમેશાં તેની મુસાફરીની ઘોંઘાટ પ્રત્યે સંવેદનશીલ અને જાગૃત રહીશ અને તેણીને હંમેશાં જાણતા હોય છે કે મારો પ્રેમ તેના જીવનની મુસાફરીમાં તેને ટેકો આપવા માટે છે.  હું પ્રાર્થના કરું છું કે આધ્યાત્મિક જોડાણની ભેટ કે જે મેં તેને ઉછેર્યો છે તે શક્તિનો સ્ત્રોત હશે જે આપણને અનંતકાળ સુધી બાંધશે. 

હું પ્રાર્થના કરું છું કે આધ્યાત્મિકતાનો આ સ્રોત તેને જીવનના તમામ પડકારો અને પાઠોને પહોંચી વળવા માટે સક્ષમ બનાવશે.  હું ફક્ત વિશ્વમાં જીવન લાવવા માટે જ નહીં, પરંતુ બાળકને પેરેન્ટિંગ કરવાની તક માટે આશીર્વાદ મેળવવા માટે ખૂબ આભારી છું.  મારા માટે, બાળકને પેરેન્ટિંગના આશીર્વાદ મેળવવા કરતાં મોટી કોઈ ભેટ નથી.  તે તે ભેટોમાંની એક છે જે “અમૂલ્ય” છે.  હું જાણું છું કે અન્ય માતાપિતા પાસે છે અથવા ભવિષ્યમાં હશે, માતાપિતા તરીકે કેટલાક વાળ વધારવાના પડકારો છે, પરંતુ કારણ કે આપણે આ સંબંધને “ભેટ” તરીકે ક્યારેય ગુમાવવું જોઈએ નહીં, આપણે વિશ્વાસ રાખવો જોઈએ કે છેવટે, માતાપિતા તરીકેનો આપણો પ્રેમ એ પ્રેમ છે જે આપણા બાળકો લાયક છે અને તેથી તેમના જીવનભર તેમને ટેકો આપવાની સખત જરૂર છે. 

આ પ્રેમ સાચા અર્થમાં “બિનશરતી” અને “શાશ્વત” છે.  આ પ્રેમ એકબીજા માટે આપણી અપેક્ષાઓ શું છે તેમાં નિર્ણાયક અથવા અવાસ્તવિક નથી.  આપણે જે છીએ તે આપણે છીએ, માતાપિતા અને બાળક. પ્રાર્થના એ એક અજેય સાધન છે જે આપણને પિતૃત્વ દ્વારા લઈ જઈ શકે છે!  અમારા બાળકો આ વિશ્વને તેમના માટે લાયક બનાવવા માટે અમારી પ્રાર્થના અને ક્રિયાઓ પર વિશ્વાસ કરી રહ્યા છે અને માનવતાની ચેતના વધારવા માટે તેઓ અમને જે ભેટો લાવ્યા છે.

Κεφάλαιο 12

Μπορεί ποτέ να υπάρξει μεγαλύτερο δώρο από τη σχέση που μοιραζόμαστε ως γονέας και παιδί;

«Ζώντας σε έναν χώρο ευγνωμοσύνης».

Τα παιδιά είναι το μεγαλύτερο δώρο για την ανθρωπότητα.

Σήμερα θα μοιραστώ ένα απόσπασμα από το Κεφάλαιο 12 του βιβλίου μου – «Αγκαλιάζοντας το δώρο της γονεϊκότητας: Πώς να δημιουργήσετε μια σχέση αγάπης με τα παιδιά σας».

Διαθέσιμος: Amazon και Barnes and Noble καθώς και Xlibris.

Αυτή είναι μόνο μια γεύση από το κεφάλαιο!

«Προσεύχομαι»….

Ω, η επιθυμία της καρδιάς και της ψυχής μου είναι να είμαι ένα πολύτιμο δώρο στη ζωή του παιδιού μου.  Προσεύχομαι να είμαι το καθοδηγητικό φως που ανάβει το φως μέσα στην ψυχή της.  Προσεύχομαι να είμαι το ηχείο πάνω στο οποίο νιώθει άνετα να εναποθέτει τα βάρη, τα όνειρα και τη χαρά της καρδιάς της.  Προσεύχομαι το δώρο μου να την εισαγάγω σε αυτό το γήινο επίπεδο να είναι μια ανθρώπινη εμπειρία που θα της φέρει πληρότητα, χαρά και ειρήνη που ξεπερνά κάθε κατανόηση.  Προσεύχομαι ότι το δώρο μου να την ανατρέφω μέσα από τα ορόσημα της ανάπτυξής της θα αποδειχθεί ότι της ενσταλάζει την επιθυμία να αυτοπραγματωθεί στο άτομο που δεν θέλει να είναι η ίδια, αλλά το άτομο που το «Μεγάλο Πνεύμα» την έχει σχεδιάσει να είναι.  Αυτός είναι ο δρόμος της ελάχιστης αντίστασης και των περισπασμών που θα την εμπόδιζαν από μια ζωή με σκοπό. 

Προσεύχομαι το δώρο μου να την αγαπώ να τη διδάξει για την ικανότητά της να αγαπά.  Προσεύχομαι το δώρο μου να την αγαπώ να την καλέσει να δημιουργήσει τις εκφράσεις αγάπης που της αξίζει.  Προσεύχομαι το δώρο της ζωής μου να αποτελέσει έμπνευση για εκείνη, ώστε να εκτιμήσει την κληρονομιά της οικογενειακής της κληρονομιάς.  Προσεύχομαι το δώρο της ζωής μου να είναι το σκαλοπάτι πάνω στο οποίο μπορεί να πηδήξει σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα συνείδησης και προσφοράς στην κοινωνία.  Προσεύχομαι να είμαι πάντα ευαίσθητος και να έχω επίγνωση των αποχρώσεων του ταξιδιού της και να έχει πάντα επίγνωση ότι η αγάπη μου είναι εκεί για να τη στηρίξει στο ταξίδι της στη ζωή.  Προσεύχομαι το δώρο της πνευματικής σύνδεσης με το οποίο την μεγάλωσα να είναι η πηγή δύναμης που θα μας δέσει στην αιωνιότητα. 

Προσεύχομαι αυτή η πηγή πνευματικότητας να της επιτρέψει να αντιμετωπίσει όλες τις προκλήσεις και τα μαθήματα της ζωής.  Είμαι τόσο ευγνώμων που είχα την ευλογία όχι μόνο να φέρω ζωή στον κόσμο, αλλά και για την ευκαιρία να μεγαλώσω ένα παιδί.  Για μένα, δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από το να έχω την ευλογία να μεγαλώνω ένα παιδί.  Είναι από εκείνα τα δώρα που είναι «ανεκτίμητα».  Είχα, όπως ξέρω, άλλοι γονείς είχαν ή θα έχουν στο μέλλον, κάποιες ανατριχιαστικές προκλήσεις ως γονιός, αλλά επειδή δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε αυτή τη σχέση ως «δώρο», πρέπει να έχουμε πίστη ότι τελικά, η αγάπη μας ως γονιός είναι η αγάπη που αξίζουν τα παιδιά μας και τόσο απεγνωσμένα χρειάζονται να τα υποστηρίξουμε σε όλη τους τη ζωή.  Αυτή η αγάπη είναι αληθινά «άνευ όρων» και «αιώνια».  Αυτή η αγάπη δεν είναι επικριτική ή μη ρεαλιστική ως προς το ποιες είναι οι προσδοκίες μας ο ένας για τον άλλον.  Είμαστε αυτοί που είμαστε, γονιός και παιδί.  Η προσευχή είναι ένα ανίκητο εργαλείο που μπορεί να μας οδηγήσει στη Γονεϊκότητα!  Τα παιδιά μας βασίζονται στις προσευχές και τις πράξεις μας για να κάνουν αυτόν τον κόσμο αντάξιο αυτών και των δώρων που μας έφεραν για να αυξήσουμε τη συνείδηση της ανθρ

Kapitel 12

Kann es jemals ein größeres Geschenk geben als die Beziehung, die wir als Elternteil und Kind teilen?

“Leben in einem Raum der Dankbarkeit”.

Kinder sind das größte Geschenk für die Menschheit.

Heute werde ich einen Auszug aus Kapitel 12 meines Buches teilen – “Das Geschenk der Elternschaft annehmen: Wie man eine liebevolle Beziehung zu seinen Kindern schafft”.

Verfügbar: Amazon and Barnes and Noble sowie Xlibris.

Das ist nur ein Vorgeschmack auf das Kapitel!

“Ich bete”….

Oh, der Wunsch meines Herzens und meiner Seele ist es, ein kostbares Geschenk im Leben meines Kindes zu sein.  Ich bete, das Leitlicht zu sein, das das Licht in ihrer Seele entfacht.  Ich bete, dass ich der Resonanzboden sein kann, auf den sie sich wohlfühlt, die Lasten, Träume und Freude ihres Herzens aufzunehmen.  Ich bete, dass mein Geschenk, sie in diese irdische Ebene zu führen, eine menschliche Erfahrung sein wird, die ihr Erfüllung, Freude und Frieden bringt, die alles Verständnis übersteigt.  Ich bete, dass meine Gabe, sie durch ihre Entwicklungsschritte hinweg zu erziehen, ihr den Wunsch weckt, sich selbst zu verwirklichen, in der Person, die sie sich nicht wünscht, sondern die Person, zu der der “Großer Geist” sie bestimmt hat.  Dies ist der Weg des geringsten Widerstands und der geringsten Ablenkungen, der sie an einem Leben mit Sinn hindern würde. 

Ich bete, dass meine Gabe, sie zu lieben, sie über ihre Fähigkeit zu lieben lehrt.  Ich bete, dass meine Gabe, sie zu lieben, sie dazu ruft, die Ausdrucksformen der Liebe zu schaffen, die sie verdient.  Ich bete, dass das Geschenk meines Lebens ihr eine Inspiration sein wird, damit sie das Erbe ihrer Familie wertschätzt.  Ich bete, dass das Geschenk meines Lebens ein Sprungbrett sein wird, auf dem sie zu noch höheren Bewusstseinsstufen und gesellschaftlichem Beitrag führen kann.  Ich bete, dass ich immer sensibel und bewusst für die Feinheiten ihres Weges sein werde und dass sie immer das Wissen hat, dass meine Liebe da ist, um sie auf ihrem Lebensweg zu unterstützen.  Ich bete, dass das Geschenk der spirituellen Verbundenheit, mit dem ich sie großgezogen habe, die Quelle der Stärke sein wird, die uns durch die Ewigkeit bindet. 

Ich bete, dass diese Quelle der Spiritualität ihr ermöglicht, alle Herausforderungen und Lektionen des Lebens zu meistern.  Ich bin so dankbar, den Segen gehabt zu haben, nicht nur Leben in die Welt zu bringen, sondern auch die Möglichkeit, ein Kind zu erziehen.  Für mich gibt es kein größeres Geschenk, als den Segen zu haben, ein Kind zu erziehen.  Es ist eines dieser Geschenke, die “unbezahlbar” sind.  Ich habe, wie ich weiß, dass andere Eltern sie hatten oder in Zukunft haben werden, einige haarsträubende Herausforderungen als Elternteil erlebt, aber weil wir diese Beziehung nie als “Geschenk” aus den Augen verlieren dürfen, müssen wir darauf vertrauen, dass letztlich unsere Liebe als Elternteil die Liebe ist, die unsere Kinder verdienen und so dringend brauchen, um sie ihr ganzes Leben lang zu unterstützen. 

Diese Liebe ist wahrheitlich “bedingungslos” und “ewig”.  Diese Liebe ist weder wertend noch unrealistisch in unseren Erwartungen füreinander.  Wir sind, wer wir sind, Elternteil und Kind.  Gebet ist ein unbesiegbares Werkzeug, das uns durch die Elternschaft tragen kann!  Unsere Kinder zählen auf unsere Gebete und Taten, um diese Welt zu einer Welt zu machen, die ihnen würdig ist, und die Gaben, die sie uns gebracht haben , um das Bewusstsein der Menschheit zu stärken.

Chapitre 12

Peut-il jamais y avoir un plus grand cadeau que la relation que nous partageons en tant que parent et enfant ?

« Vivre dans un espace de gratitude ».

Les enfants sont le plus grand cadeau pour l’humanité.

Aujourd’hui, je vais partager un extrait du chapitre 12 de mon livre – « Embrasser le don de la parentalité : comment créer une relation aimante avec ses enfants ».

Disponible : Amazon, Barnes and Noble ainsi que Xlibris.

Ce n’est qu’un avant-goût du chapitre !

« Je prie »….

Oh, le désir de mon cœur et de mon âme est d’être un cadeau précieux dans la vie de mon enfant.  Je prie pour être la lumière guide qui allume la lumière intérieure de son âme.  Je prie pour être la caisse de résonance sur laquelle elle se sentira à l’aise pour déposer les fardeaux, les rêves et la joie de son cœur.  Je prie pour que mon don pour l’accueillir sur ce plan terrestre soit une expérience humaine qui lui apporte épanouissement, joie et paix qui dépassent toute compréhension.  Je prie pour que mon don de l’élever à travers ses étapes de développement lui inculque le désir d’être accomplie en la personne qu’elle ne veut pas être, mais que celle que « le Grand Esprit » a conçue pour elle.  C’est la voie la plus faible et la plus faible des distractions qui l’empêcheraient d’avoir une vie pleine de but. 

Je prie pour que mon don d’aimer l’aime lui enseigne sa capacité à aimer.  Je prie pour que mon don d’aimer l’appelle à créer les expressions d’amour dont elle est digne.  Je prie pour que le cadeau de ma vie soit une source d’inspiration pour qu’elle valorise l’héritage de sa famille.  Je prie pour que le cadeau de ma vie soit une étape sur laquelle elle puisse s’appuyer vers des niveaux encore plus élevés de conscience et de contribution à la société.  Je prie pour être toujours sensible et consciente des subtilités de son parcours et qu’elle ait toujours la certitude que mon amour est là pour la soutenir dans son parcours de la vie.  Je prie pour que le don de connexion spirituelle avec lequel je l’ai élevée soit la source de force qui nous unira pour l’éternité. 

Je prie pour que cette source de spiritualité lui permette de relever tous les défis et leçons de la vie.  Je suis tellement reconnaissante d’avoir eu la bénédiction non seulement d’apporter la vie au monde, mais aussi d’avoir eu l’opportunité d’élever un enfant.  Pour moi, il n’y a pas de plus grand cadeau que d’avoir la bénédiction d’élever un enfant.  C’est l’un de ces cadeaux qui est « inestimable ».  J’ai eu, comme je le sais, d’autres parents ont eu ou auront à l’avenir des défis qui donnent la chair de poule en tant que parent, mais comme nous ne devons jamais perdre de vue cette relation comme un « cadeau », nous devons avoir foi qu’en fin de compte, notre amour en tant que parent est celui que nos enfants méritent et dont ils ont désespérément besoin pour les soutenir tout au long de leur vie. 

Cet amour est véritablement « inconditionnel » et « éternel ».  Cet amour n’est ni jugeant ni irréaliste quant à nos attentes l’un de l’autre.  Nous sommes ce que nous sommes, parent et enfant. La prière est un outil invincible qui peut nous porter à travers la parentalité !  Nos enfants comptent sur nos prières et nos actions pour faire de ce monde un monde digne d’eux et des dons qu’ils nous ont apportés pour élever la conscience de l’humanité.